article
1.6384965
HOOGERHEIDE - Halverwege de excursie op deze zaterdag van IVN De Groene Zoom en natuurgidsenvereniging Nareka houdt natuurgids Marike de Haan de pas in. Ze wijst naar een oud leegstaand gebouwtje tegenover een rij met bomen. ,,Dat is een fruitschuur. Een erfenis van de periode dat Zeeuwen op een deel van de grond van Kortenhoeff fruit teelden.''
Natuurlijk Brabant: Is dat een buizerd of...?
HOOGERHEIDE - Halverwege de excursie op deze zaterdag van IVN De Groene Zoom en natuurgidsenvereniging Nareka houdt natuurgids Marike de Haan de pas in. Ze wijst naar een oud leegstaand gebouwtje tegenover een rij met bomen. ,,Dat is een fruitschuur. Een erfenis van de periode dat Zeeuwen op een deel van de grond van Kortenhoeff fruit teelden.''
http://www.bndestem.nl/extra/blogs/natuurlijk-brabant/natuurlijk-brabant-is-dat-een-buizerd-of-1.6384965
2016-09-14T05:00:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6384964.1473772725!image/image-6384964.JPG
Hoogerheide,Flora,Fauna,natuurgebied,Kortenhoeff,natuurlijkbrabant,hermes
Natuurlijk Brabant
Home / Extra / Blogs / Natuurlijk Brabant / Natuurlijk Brabant: Is dat een buizerd of...?

Natuurlijk Brabant: Is dat een buizerd of...?

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Natuurgebied Kortenhoeff. Johan Wouters pix4profs
    HOOGERHEIDE - Halverwege de excursie op deze zaterdag van IVN De Groene Zoom en natuurgidsenvereniging Nareka houdt natuurgids Marike de Haan de pas in. Ze wijst naar een oud leegstaand gebouwtje tegenover een rij met bomen. ,,Dat is een fruitschuur. Een erfenis van de periode dat Zeeuwen op een deel van de grond van Kortenhoeff fruit teelden.''

    Kortenhoeff heette honderd jaar geleden de Wildert. Het woeste terrein bestond uit stuifzanden, heide, moerassen en vennen, totdat omstreeks 1920 de eerste stappen werden gezet om het gebied te ontginnen. Na de Tweede Wereldoorlog besloten Zeeuwen in een deel van het gebied appels, peren en ander fruit te gaan telen.

    Begin jaren vijftig plantte een nieuwe eigenaar bossen op een deel van het terrein: op de droge stukken naaldbossen en op natte delen populieren. ,,Begin jaren zeventig waren er plannen om in het gebied een motorcrossterrein en vakantiepark met honderden huisjes in te richten", weet De Haan. "Die plannen veroorzaakten veel ophef. Een groot gedeelte van het terrein werd vervolgens beschermd natuurgebied. Sinds 1980 is het eigendom van Staatsbosbeheer, dat besloot het terrein in de oude staat te herstellen."

    Om het gebied open te houden, laat Staatsbosbeheer Kortenhoeff begrazen. Eerst gebeurde dat door IJslandse pony's, later door geiten. In het najaar van 2010 zijn de laatste geiten weggehaald. Volgens Staatsbosbeheer lieten ze zich te weinig sturen. Daarom zijn ze vervangen door kuddes schapen die geleid door een herder af en toe het gebied worden ingestuurd.

    De geitenstal staat er nog steeds en is opgenomen in de route die De Haan met het groepje natuurliefhebbers loopt. "Ik weet nog van vroeger dat Iwan de bok af en toe tussen de geiten werd gezet", zegt een van de deelnemers aan de excursie. "Iwan had dan de tijd van zijn leven."

    Voor de schapen is het een zware klus. Op sommige plekken verliest de heide terrein aan allerlei soorten grassen en berken, dennen en andere bomen. Een van de grassen die goed gedijt is de pitrus. De Haan: "Als je de stengel van de pitrus openmaakt, komt er een wit pitje uit. Dat wordt gebruikt als lont in een olielamp."

    Ook bij de vennen in Kortenhoeff gedijen planten waarover een aardig verhaal te vertellen is. De Haan vertelt de groep bij het Bronven onder meer over de zonnedauw, een vleesetende plant. "Op de blaadjes van de zonnedauw zit een glibberig spul. Insecten blijven daaraan plakken en worden langzaam verteerd."

    Ook rugstreeppadden, kamsalamanders en heikikkers vertoeven graag in en rond de vennen van Kortenhoeff, maar op deze mooie nazomerdag laten ze zich niet zien. Ook vossen en andere kleine roofdieren houden zich schuil. Wel is er een boommarter die zijn uitwerpselen op een pad heeft achtergelaten. De poep is blauwachtig van kleur, omdat het diertje bessen heeft gegeten.

    Van de vogels vertoont de Vlaamse gaai zich meerdere keren. Ook herkent De Haan het geluid van een buizerd.

    "Maar of het echt een buizerd is, weten we pas als we de vogel zien. Een Vlaamse gaai kan de buizerd namelijk heel goed imiteren. Al is het me niet duidelijk waarom de Vlaamse gaai dat doet."