article
1.6432400
Afgelopen dagen heb ik ontzettend veel dagpauwogen gezien. Op de heide van landgoed de Oude Buisse Heide heb ik er zelfs eentje op mijn hand gehad. Het prachtige insect had het nog te koud om actief te zijn, want het had de nacht doorgebracht op een heidestruik en de nachten worden al wat kouder. Vandaar dat de vlinder mijn warme hand heerlijk vond.
Boswachter Natuurmonumenten: Fraaie oranjerode vleugels
Afgelopen dagen heb ik ontzettend veel dagpauwogen gezien. Op de heide van landgoed de Oude Buisse Heide heb ik er zelfs eentje op mijn hand gehad. Het prachtige insect had het nog te koud om actief te zijn, want het had de nacht doorgebracht op een heidestruik en de nachten worden al wat kouder. Vandaar dat de vlinder mijn warme hand heerlijk vond.
http://www.bndestem.nl/extra/blogs/natuurlijk-brabant/boswachter-natuurmonumenten-fraaie-oranjerode-vleugels-1.6432400
2016-09-23T08:30:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.5607650.1473407226!image/image-5607650.jpg
boswachterscolumns
Natuurlijk Brabant
Home / Extra / Blogs / Natuurlijk Brabant / Boswachter Natuurmonumenten: Fraaie oranjerode vleugels

Boswachter Natuurmonumenten: Fraaie oranjerode vleugels

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Boswachter Frans Kapteijns.
      Fotograaf
    Afgelopen dagen heb ik ontzettend veel dagpauwogen gezien. Op de heide van landgoed de Oude Buisse Heide heb ik er zelfs eentje op mijn hand gehad. Het prachtige insect had het nog te koud om actief te zijn, want het had de nacht doorgebracht op een heidestruik en de nachten worden al wat kouder. Vandaar dat de vlinder mijn warme hand heerlijk vond. 

    Maar natuurlijk wilde hij ook zo snel mogelijk wegvliegen, want die vreemde ondergrond was maar niets. De dagpauwoog is een fraaie dagvlinder, die een maximale spanwijdte van zes centimeter heeft. Maar nog meer valt deze dagvlinder op door zijn fraaie oranjerode vleugels en vooral de bijzonder fraaie oogvlekken op iedere bovenzijde van de vier vleugels.

    Als de dagpauwoog rustig aan de sappenbar van een plant hangt, zitten de onderste vleugels een beetje verstopt onder de bovenste. Als een koolmees bijvoorbeeld denkt, hee, een lekker hapje en er op afvliegt, trekt de dagpauwoog zijn onderste vleugels uit de dekking en zijn die twee oogvlekken in een keer in beeld.

    De koolmees schrikt zich het apelazarus, want hij ziet ineens twee grote ogen naar hem kijken. Tja, en door zoiets wil hij niet gegeten worden. Hij vlucht meteen weg.

    Frans Kapteijns (62) is boswachter voor Natuurmonumenten in Brabant en Limburg.