Theo Hanegraaf: 'Ik mocht aanvankelijk geen wielrenner worden. Dat vonden mijn ouders niet gepast.' foto's Robert van den Berge/het fotoburo
INTERVIEW Directeur Van Hemert Groep kan nog niet met pensioen - Theo
Hanegraaf zet een tandje bij in de crisis
Theo Hanegraaf, de atypische aannemer uit Hank, is erin geslaagd om zijn
bedrijf VHG door de crisis heen te loodsen. In een interview met BN DeStem
blikt hij terug op de periode waarin zijn grootste project, het Trivium,
sneuvelde, over de weg terug omhoog en zijn passie voor het fietsen.
Eigenlijk had hij al op zijn 62e willen stoppen, maar vanwege de crisis in de
bouw werkt directeur Theo Hanegraaf (66) van de Van Hemert Groep (VHG) door.
Hanegraaf: "Ik heb het personeel laten weten dat, als ik gezond mag
blijven, doorga tot mijn zeventigste. Op dit moment is er niemand die het
bedrijf wil overnemen", aldus Hanegraaf. In zijn zwart krijtstrepen
pak zonder verdere opsmuk voldoet Hanegraaf niet aan het clichébeeld dat van
projectontwikkelaars bestaat.
De zonnebankbruine jongens met de grote mond, de dikke wagens en het grote geld. Het kleeft niet aan de man uit Hank. Natuurlijk verdient hij, zelfs in deze tijd, goed de kost als aannemer, maar Hanegraaf is ook iemand die maatschappelijk betrokken is. Bijvoorbeeld als voorzitter van de wielerronde van Hank en wielerclub De Jonge Renner. Als voorzitter van het Havenkoor, waar hij tevens als tenor is ingeschaald en als de voorzitter van de jury van de sauwelavond in Hank. Kortom een vol leven.
Het middelgrote bouwbedrijf VHG, dat vooral actief is in Zuid- Nederland, heeft de crisis overleefd, denkt Hanegraaf. Met bouwprojecten in Raamsdonksveer, Waalwijk, Nieuwendijk, Etten- Leur, Veghel en Woudrichem loopt de orderportefeuille voor 2011 weer vol. - U staat bekend als een bescheiden persoon. Toch heeft u als bouwer en wielrenner ook een ambitieuze kant. Waar komt dat vandaan?
Hanegraaf: "Van mijn vader. Frans Hanegraaf was iemand die midden in de
samenleving stond. We hadden thuis een postkantoor. Zodoende kenden wij
iedereen. Als kleine jongen hielp ik mee. Op de fiets ging ik de boeren in
het buitengebied af. Daarnaast was vader oprichter van de wielerronde, de
voetbalclub, de postduivenvereniging en was hij betrokken bij het Hanks
cabaret.
Later werd hij wethouder en loco-burgemeester. In de oorlog gaf vader
berichten van het verzet door. Daar heeft hij het Kruis van Verdienste voor
gekregen. Een energieke man. Helaas is hij te jong gestorven. Ik heb hem
voor mijn gevoel niet goed genoeg leren kennen, maar die betrokkenheid heb
ik van hem."
- Was uw vader ook wielrenner?
"Dat had hij graag gedaan, maar het waren andere tijden. Dat vonden mijn grootouders niet gepast. Ik mocht het aanvankelijk ook niet als zoon van de wethouder. Gerben Karstens was een uitzondering. Die stond in de wielrennerij bekend als 'de notariszoon'. Op mijn vijftiende mocht ik ineens wel. Geen idee waarom. Ik zag aan mijn vader dat hij het fantastisch vond. Bij wedstrijden in België ging hij altijd mee. Als ik na de eerste ronde bij de kopgroep zat, zag ik hem naast de weg staan, trillend van emotie. Ik ben geen familie van profrenner Jacques Hanegraaf, maar ik heb aardig wat wedstrijden gemaakt bij de amateurs. Door militaire dienst, werk en studie is de klad er in gekomen."
- Hoe wordt een wielrenner aannemer?
"Ik ben begonnen als boekhouder bij drukkerij Vita Nova in Hank. Later bij aannemersbedrijf Van Meer in Oosterhout. Na twee weken bij Van Meer was ik geen boekhouder meer, maar voorzitter van de uitvoerdersvergadering. Daar heb ik het vak geleerd. In 1990 vroeg mijn wielermaatje Gerrit van Hemert of ik bij zijn bedrijf wilde komen. Hij is in 1993 al overleden. Onze eerste en onze laatste wielerwedstrijd hebben we samen gereden."
Hanegraaf kijkt even stil voor zich uit en vervolgt dan. "Ik heb het bedrijf voortgezet."
- In de afgelopen twintig jaar bent u nooit in de problemen gekomen. Uitgerekend bij het Trivium in Etten-Leur, uw grootste project ooit, gaat het mis. Wat is er gebeurd?
"Het zag er in 1999 goed uit. Ik had daar een kleine driehoek grond gekocht.
De gemeente wilde het hele gebied tusssen de oude en nieuwe rijksweg
ontwikkelen. Ik ben daar in meegegaan. Er zou een hotel landen, een
tuincentrum, winkels en kantoren. We hadden daar een goed gevoel over.
Ondertussen meldde Spaar Select zich. De gemeente wilde hen graag hebben.
McDonald's en de Praxis waren inmiddels op het Trivium neergestreken. John
Pertijs zocht een nieuw onderkomen voor zijn discotheek Magnifique.
Hij moest weg bij de Kloosterlaan. Op die locatie hebben we Cloosterstaete
gebouwd in ruil voor Zalinaz. Wij waren druk doende om voor 30.000 vierkante
meter aan winkels binnen te halen. Op die manier kreeg ik contact met de
eigenaar van de outlet bij Bataviastad. Die wilde een outlet op het Trivium
beginnen. Roosendaal zat er ook achteraan, maar de provincie vond de locatie
in Roosendaal niet geschikt. Ik had er dus alle vertrouwen in dat de outlet
naar Etten-Leur zou komen. Op een achternamiddag geeft de provincie een
verklaring van geen bezwaar aan Roosendaal.
Dat is nu Rosada. Voor ons was dat een enorme teleurstelling. Niet lang daarna
is het plan ontstaan om een multifunctioneel gebouw voor Etten-Leur neer te
zetten met het gemeentelijke zwembad, de sporthal, megastores en
sneeuwparadijs The Arctic. In april 2008 zag het er prima uit.
Ik had een belegger die alles wilde financieren, Sportsworld, later Topshelf
Megastore, zou komen, er lag een loei van een contract met The Arctic en
drie maanden later, in juli 2008, kreeg ik het fatale telefoontje. De
belegger kreeg de financiering niet meer bij de bank geregeld. De crisis was
losgebarsten en de bank durfde het niet meer aan. Vervolgens haakten
Topshelf en The Arctic om dezelfde reden af."
- Het zit dus niet mee met deze locatie?
"We hadden het niet slechter kunnen treffen. Ik heb er slapeloze nachten van gehad. Ik was niet alleen verantwoordelijk voor ons bedrijf, maar ook voor de samenleving. Ik begreep maar al te goed wat dit voor een gemeenschap als Etten-Leur betekende. We hebben er alles aan gedaan om een financier te vinden, maar het mocht niet baten. Geen enkele bank was over de streep te trekken. Ik had het kruispunt al aangelegd en parkeerplaatsen onder het Munnikenheide College. Daarnaast alle andere investeringskosten. Dat heeft me alles bij elkaar een paar miljoen gekost."
- U bouwt nu een sporthal op het Trivium voor de leerlingen van het Munnikenheide College en Internos handbal. Komt dat goed?
"Absoluut. De bouwvergunning kan elk moment binnenvallen. Het is de bedoeling dat we in februari beginnen. Ik zoek nu een financier die de hal wil overnemen als hij klaar is. Dat doe ik altijd. Wij bouwen en vervolgens verkopen we. Ik verzamel geen stenen."
- Fietst u nog steeds?
"Jazeker, dat houdt me gezond. Zaterdag fietsen we met een vaste ploeg,
zondagochtend ga ik trimmen en bij de VHG-groep hebben we ook nog een
fietsclub. Het liefst zou ik ook door de week vaker willen fietsen, maar ja
ik moet werken."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
