1/4
Paganini (klassiek)
De componist en vioolvirtuoos Nicccolò Paganini was in zijn tijd (1782 - 1840) zó vermaard dat de mensen die hem hoorden dachten dat hij zijn ziel aan de duivel verkocht had.
Paganini voedde die gedachte met schmink en door op kerkhoven te spelen. Tegenwoordig hebben topviolisten nog steeds moeite met zijn razenmoeilijke capriccio's. Ook de Canadees James Ehnes heeft er zich ooit aan vertild. Maar nu, rijper geworden, doet hij het nog eens over. Ik schreef een tijd geleden een stuk over Ehnes, omdat hij met een reeks absolute topviolen van een steenrijke Amerikaan mocht spelen. Ook deze Paganini-cd kan met een topinstrument van de Amerikaan gevuld worden. Ehnes koos voor de prachtige 'Marsick' Stradivarius. De capriccio's gaan hem nu heel goed af. Je zit nooit op het puntje van de stoel of het wel goed gaat. Dan is het wel leuk om te luisteren. Niet al te vaak, want de puur muzikale kwaliteiten van de composities zijn beperkt.
Label: Onyx
Ton Meeuwis
Smokey Robinson (soul)
Jonge muziekliefhebbers kennen deze man sinds hij op de herdenkingsdienst van Michael Jackson een bijdrage had. Die memorial viel ongelukkigerwijs samen met het 50-jarige jubileum van de zanger en het 50-jarige bestaan van Motown, het label waarop hij in de jaren zestig zijn grootste successen kende en waarvan hij tussen 1961 en 1988 vicedirecteur was. De legende bezit nog altijd een heel karakteristiek, zacht, hoog en hees stemgeluid, al is zijn falset nog een stuk ieler dan in zijn glorietijd. Smokey moet het hier hebben van rust, een tikje groove, zwoele ritmes, fraaie bijdragen van de zangeressen India.Arie en Joss Stone, een paar riffs van gitaarheld Carlos Santana en een prachtige cover van I Want You Back als eerbetoon aan Michael Jackson. De cd kabbelt verder traag en onopvallend voort. Toch heeft Smokey het gelet op de titel al 50 jaar prima naar de zin: Time Flies When You're Having Fun.
Label: Robso Records/LC Music
Willem Jongeneelen
Lil Wayne (R & B)
Er zijn voetballers die een concert van Lil Wayne prefereren boven een oefenpot met het Nederlands Elftal en zichzelf daarna twitterend in moeilijkheden brengen. Is deze zwaar - tot in zijn gezicht toe - getatoeëerde rapper zoveel heisa waard? Zijn successen liegen er niet om. De 27-jarige rapper Dwayne Michael Carter Jr. (Lil Wayne) verkocht wereldwijd al ruim tien miljoen albums, won tot nu toe vier Grammy Awards en gaat ook met zijn zevende cd Rebirth weer hoge ogen gooien. Omdat deze in de achterbuurten van New Orleans opgegroeide en met schuttingtaal groot geworden kleine crimineel zichzelf hier muzikaal opnieuw uitvindt. Rebirth kun je namelijk ook een rockalbum noemen. De gitaar speelt een hoofdrol, de sound van diverse sterproducers grijpt terug naar de jaren tachtig en Wayne zingt minstens evenveel dan dat hij rapt. De beste rap is sowieso trouwens van de blanke gastvocalist Eminem.
Label: Cash Money Records / Universal
Willem Jongeneelen
Babylon Circus (pop)
Rond 1990 had je plots een heleboel bonte formaties die een mengeling van stijlen aaneen koppelden en er op de podia steeds een heel uitbundig feestje van maakten. De vanuit Frankrijk opererende groepen Mano Negra en Les Negresses Vertes waren de meeste bekende. Toevallig is het dus niet dat de nieuwste groep die in sneltreinvaart de podia verovert met een aanstekelijke mix van patchanka, reggae, ska en rock opnieuw uit Frankrijk komt en er uitziet (en klinkt) als een stel losgeslagen circusartiesten met zigeunerbloed. Hun vijfde cd La Belle Étoile bezit alles wat je van een veelzijdig Franstalig punkorkest met gevoel voor traditie mag verwachten. Vooral de springerige ritmes en de vrolijk toeterende blazers bezorgen je constant een glimlach op het gelaat. Zin in een feestje? Na succesvolle shows op Sziget, Lowlands en Parkpop staat de groep op 19 februari in 013 in Tilburg.
Label: Sony
Willem Jongeneelen
