1/3
Soms speelt het tweetal heel simpele synthesizermuziek, dan weer hoor je
dreigende sfeermuziek met complexe instrumentaties. Dat Air veel mensen
aanspreekt, bewijzen de singlesuccessen en de bejubelde videoclips van het
duo. De cd Love 2 lijkt op het eerste gehoor aan de makkelijke kant van het
muzikale spectrum te zitten. Jean-Benoit Dunchel en Nicholas Godin laten op
deze plaat nogal eens nadrukkelijk lichte liedjes horen met soms Engelse
teksten met een opzettelijk zwaar Frans accent in de uitspraak, zo lijkt
het. Nadere beluistering leert dat Love 2 wel degelijk meer te bieden heeft.
De plaat bevat uiterst geraffineerde muziek die veel meer diepte blijkt de
hebben dan je in eerste instantie denkt. Op sommige momenten word je er
onwillekeurig in meegesleurd. Dat lijkt verdacht veel op vervoering.
Label: Virgin, EMI
Wim van Leest
The xx pop
In 2006 debuteerde de Australische rockband Wolfmother met een album dat
beurtelings klonk als Black Sabbath, The Stooges, Deep Purple, Led Zeppelin
of als een mengeling daarvan. De band zag er met het getoupeerde haar exact
uit als in 1969, het geluid was zowel hard als groovy als in de seventies,
live was de band een regelrechte sensatie en de internationale muziekpers
stortte zich terecht massaal op het trio. Het lukte de met een hoge rockstem
gezegende Andrew Stockdale niet de toenmalige band bijeen te houden. Hij
heeft wel een nieuw kwartet geformeerd en een nieuw ei gelegd. Ook dat
Cosmic Egg barst weer open vanwege de grote hoeveelheid songs erin met
vreemde teksten, psychedelische uitstapjes en bewust gedateerd, nagenoeg als
een persiflage klinkende akkoordenreeksen van Stockdale. Die songs halen het
helaas geen van allen bij die van dat wel verrassende debuut.
Label: Universal
Willem Jongeneelen
Wolfmother rock
Journalisten hebben de naam elkaar allemaal na te praten. Overal lees je
momenteel een positief stukje over XX, het dromerige debuut van de jonge
band The xx. Deze twee jongens en twee meiden uit het zuidwesten van Londen
van net twintig die nu eens niet uit de band springen, maar heerlijk relaxed
het ene na het andere sfeervolle liedje opnamen. De cd klinkt alsof die ook
in 1983 opgenomen had kunnen zijn. Alles klinkt simpel, doeltreffend en is
prettig van sfeer. Het zijn vaak mooie duetten die niet alleen opwinden
vanwege de seksuele lading, maar vooral vanwege de klankkleur zoals we die
van Young Marble Giants uit 1979 kennen, met het gitaargeluid van The Cure
uit 1981 en met een beetje ouderwetse elektronica waar de meeste whizzkids
anno 2009 de neus voor ophalen. De liedjes (hoe zachter hoe beter!)
intrigeren en lijken tijdloos. Ja, ik ben het eens met al mijn collega's!
Label: Young Turks/V2
Willem Jongeneelen
Martha
Wainwright chansons
Talent is aangeboren. Daar zal niemand meer
aan twijfelen na het horen van zangeres Martha Wainwright, zus van zanger
Rufus en dochter van folkzanger Loudon Wainwright III en folkzangeres Kate
McGarrigle. Vorig jaar kroop broer Rufus in de huid van zangeres/actrice
Judy Garland op een live in Carnegie Hall opgenomen cd, nu is het de beurt
aan Martha om haar jeugdidool te eren. Ze groeide op in Montreal en ging er
naar een Franse school. Vanaf haar achtste viel ze voor de emotie in de stem
van Edith Piaf. Nu op haar 33e durft ze het aan om bekende, maar vooral ook
minder bekend werk van Piaf te coveren. Dat gaat haar fantastisch af,
ondanks het feit dat haar stem geheel anders van kleur is. De kracht zit in
de oprechte emotie, die ook bij Martha in songs als L'Accordéoniste, Adieu
Mon Coeur en het prachtige La Foule doorklinkt. De cd Sans Fusils, Ni
Souliers, A Paris is een prachtig eerbetoon!
Label: Coop/V2
Willem Jongeneelen
