Gary Go pop

  dinsdag 15 september 2009 | 09:35 | Laatst bijgewerkt op: dinsdag 15 september 2009 | 10:32

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
1/3
start playing the slideshow
Gary Go draagt nu al - de man heeft net zijn debuutalbum uit - een loodzware erfenis op zijn schouders.

Want in de Engelse kranten hebben ze Gary al een bijnaam gegeven, namelijk The One Man Coldplay! Levensgevaarlijk, want dat is zo ongeveer hetzelfde als een talentvolle voetballer de nieuwe Johan Cruijff noemen. En die is ook nog nooit opgestaan. Maar de kwalificatie heeft ook een voordeel: je weet in welke hoek je zijn muziek moet zoeken en dat de 24-jarige Londenaar, die in zijn jeugd recht tegenover het Wembley-stadion woonde, toch écht iets moet kunnen. De singer-songwriter scoorde al met het ook in Nederland bekende Wonderful, maar Go kan veel meer. Dit is geen gevalletje one-hit-wonder, want zijn stem intrigeert en zijn liedjes stijgen mijlenver boven de middelmaat uit. Maar een One Man Coldplay? Nee, die kwalificatie durf ik niet aan, maar Go krijgt wel groen licht van me. Go Gary. Gary Go!

Label: Universal

Rolf Finders

Muse rock

Vanaf het debuut in 1999 is dit trio van zanger/gitarist/pianist Matthew Bellamy immens populair. In hun megashows worden grote gebaren en bombast niet geschuwd. De groep is ook gewoon erg goed in het maken van prettig klinkende, eigenwijs rockende popsongs die het prima op een radio doen. Uprising op het zevende album Resistance is daar wederom een perfect bewijs van. Dat is voor Bellamy, die vaak gezien werd als de missing link tussen Radiohead en Jeff Buckley, al lang niet meer genoeg. De man pakt graag uit met koortjes (in United States Of Eurasia lijkt zijn band soms op Queen) en met zwaar aangezette, klassiek aandoende symfonieën, wat het drieluik Exogenesis op het einde van de cd bewijst. Je kunt zeggen dat Muse paden durft te bewandelen waar anderen niet eens bij in de buurt durven te komen. Met het zelfde gemak kun je die ook als vér over de top kwalificeren.

Label: Warner

Willem Jongeneelen


New Cool Collective jazz

De populaire bigband New Cool Collective bestaat uit ruimdenkende muzikanten. Zo werkte het jazzcollectief al eens met de Afrikaanse drummer Tony Allen en dook de Cubaanse rumbaband Los Papines op tijdens een show in Amsterdam. Die onverwachte samenwerking kreeg een vervolg in de studio. Het blijken historische opnamen, omdat bandleider 'Papin' Ricardo Abreu begin dit voorjaar overleed. De samen gecomponeerde of door het collectief opnieuw gearrangeerde tracks van Los Papines slaan een swingende brug tussen Cuba en Europa. Dit album kent tevens vier tracks waarin de groep van saxofonist Benjamin Herman samenwerkt met het uit Kenia afkomstige Mapacha Africa. Die afro-beats botsen nergens met de latin-jazz op de rest van dit wereldse album dat zijn weerga niet kent. New Cool Collective laat op Sugar Protocol de wereld samensmelten en het resultaat is heerlijk!

Label: Dox Records

Willem Jongeneelen


Whitney Houston pop

Na een scheiding en afgekickt van de drugs, is Whitney Houston terug aan het R&B-front. Met een minder krachtige stem, maar als een van de meest succesvolle vrouwelijke popsterren kan de 46-jarige Amerikaanse hitmachine voor de dag komen met I Look To You, haar eerste cd in zeven jaar tijd. De diva, die al in 1987 de Nederlandse hitlijst domineerde met I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me), doet een poging haar woelige privéleven achter zich te laten. I Didn't Know My Own Strength laat wat dat betreft niets aan de verbeelding over. Alicia Keys en R. Kelly leverden nummers, terwijl Akon een gastrol verzorgt. Met minder octavenbereik moet Houston haar vocale acrobatiek - vroeger even indrukwekkend als vermoeiend - beperken. Het levert nog altijd gladde, commercieel verantwoorde moderne soul op met een vleugje neodisco.



Label: Arista/Sony BMG

Peter van der Heide

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Klik hier en lees het Privacy Statement


Zo reageert u:

Op de website van BN DeStem kunt u reageren op de artikelen. Soms worden (delen van) reacties ook gepubliceerd in de krant.

De redactie kan bijdragen zonder opgaaf van reden weigeren.

Daarbij hanteren wij onder meer de volgende voorwaarden:

De reactie moet kort en bondig (max. 400 tekens) zijn.

De reactie mag niet beledigen, discrimineren of nodeloos kwetsen.

De reactie mag geen scheldwoorden of bedreigingen bevatten.

De reactie moet betrekking hebben op het artikel waaronder de reactie wordt geplaatst.

De reactie mag geen reclame-uiting bevatten.

De reactie mag geen privé-gegevens van derden bevatten.

De reactie mag geen links naar illegale zaken bevatten (software, muziek, etc.).

De reactie mag geen inbreuk zijn op het auteursrecht van anderen.

Reacties onder overduidelijk valse naam kunnen worden geweigerd.

De reactie moet begrijpelijk en leesbaar zijn.

De redactie houdt zich aanbevolen voor tips, maar zal niet tot plaatsing overgaan van:

Reacties die (impliciete) beschuldigingen of verdachtmakingen van misdrijven bevatten, zolang er (nog) geen gerechtelijke uitspraak is.

Reacties die de identiteit van verdachten onthullen. Evenmin van slachtoffers, zolang de redactie geen bevestiging van de politie heeft (en wij mogen aannemen dat de familie is ingelicht)

Over het al dan niet plaatsen van reacties wordt niet gecorrespondeerd.

Het IP-adres van de afzender van een reactie wordt automatisch opgeslagen in het redactioneel systeem. Het kan worden afgestaan aan derden in het kader van een strafrechtelijk (voor)onderzoek, namelijk als de redactie van mening is dat een groot maatschappelijk belang in het geding is. Ook daarover wordt niet gecorrespondeerd.