1/4
En omdat het ook nog eens woorden zijn die misschien wel betekenis, maar
weinig klank hebben, boeien ze lang niet altijd. De cd Postcards From
Atlantis van de uit Hoorn afkomstige singer/songwriter Colleen wordt er
behoorlijk door gehinderd. De melodieën zijn oké, haar zangstem is goed en
ook haar begeleiders staan hun mannetje. Maar het zijn de teksten die ervoor
zorgen dat Postcards From Atlantis niet geworden is wat het had kunnen zijn.
Muzikaal is deze tweede cd van Colleen (de eerste verscheen in 2001) een
aantrekkelijke mix van gothic-achtige klanken en folk zoals je die vroeger
bij een band als Renaissance tegenkwam. Tekstueel rammelt het. Er zitten
geen liedjes bij die meteen blijven hangen en ook de thematiek
(liefdesrelaties van het verdrietige slag) is matig uitgewerkt.
Label: AG Music
Wim van Leest
André Manuel
Nederlandstalig
De 43-jarige zanger/ cabaretier André Manuel
trekt graag fel ten strijde tegen alles wat normaal, burgerlijk en/of
doorsnee is. Op zijn nieuwe cd Tjuup (met als ondertitel de tegeltjestekst
een goede tukker is geen motherfucker!) is hij samen met zijn Ketterse
Fanfare (met daarin meester-gitarist BJ Baartmans) wederom in een bloedvorm.
Tjuup kent iets minder potten- en pannenritmiek en muzikale gekte dan de
vorige. De mix van blues, folk, en rock (noem het Americana uit de
Achterhoek) op de nieuwe plaat is wel nog uniek en van griezelig hoog
niveau. Tel daar de altijd bijzonder teksten van de Nederlandse Tom Waits
bij op. Die zijn bot, oprecht, menselijk en vol scherpe observaties,
zelfspot en zelfkennis. Bier drinken, dat kan ik. Klootzakken beledigen, dat
kan ik. Op blinde paarden wedden, dat kan ik. Eén hoek van de wereld redden,
dat kan ik gewoon. Ketters bij nachte, zegetocht. God is dood en wij leven
nog.
Label: Silvox/Coast To Coast
Willem Jongeneelen
Tinariwen world
Het Malinese gezelschap Tinairiwen staat sinds
jaar en dag bekend als een club muzikanten die prachtige woestijn-muziek
maakt. De groep begon in de late jaren zeventig. De eerste hier verkrijgbare
cd, The Radio Tisdas Sessions, dateert van 2001. Op 3 augustus verschijnt de
vierde plaat. Die heet Imidiwan: Companions. Ook deze plaat bevat muziek die
liefhebbers van wijlen Ali Farka Toure zal aanspreken. Je hoort prachtige,
elementaire elektrische gitaarmuziek. Veelal net iets opzwepender dan bij
Toure. Tinariwen wordt gevormd door Toearegs. Dat is een woestijnvolk met
een op zijn zachtst gezegd zeer bewogen historie. Kenmerkend zijn hun blauwe
gewaden. De teksten op deze plaat grijpen soms terug naar het verleden, dan
weer beschrijven ze hedendaagse ellende. Hoe dan ook klinkt het geheel heel
indrukwekkend. Bij de cd zit ook een dvd over Tinariwen en de totstandkoming
van de cd. Ook die is uitermate boeiend.
Label: Indepiendente/PIAS
Wim van Leest
The Dead Weather rock
De cd
Horehound opent weinig aanstekelijk met een langzaam op gang komend nummer
met daarin een geweldig smerig gitaargeluid en een sensuele, maar licht
verveelde damesstem. Die stem blijkt van Alison Mosshart, normaliter
zangeres van The Kills, die gitaar hangt om de nek van Dean Fertita, soms
toetsenist in Queens Of The Stone Age. Was Dead Weather ook niet het nieuwe
bandje van Jack White, een van de beste gitaristen en componisten ter wereld
(hoor: The White Stripes en The Raconteurs)? Ja, maar zo'n man laat je dan
hier drummen en slechts één song alleen schrijven. De cd kent wel een paar
vette tracks met pit (single Hang From The Heavens torent er bovenuit) en
een aardige cover van Bob Dylan, de rest klinkt iets te vrijblijvend of
simpelweg als een uit de hand gelopen jam. In potentie is dit een gouden
combinatie, het resultaat is helaas slechts een half geslaagd hobbyplaatje.
Label: Sony Music
Willem Jongeneelen
