Label: Suburban
Willem Jongeneelen PLAY De 41-jarige bluesgitarist uit Beneden Leeuwen heeft voor zijn achtste album ruimschoots de tijd genomen. Hij liep over van de ideeën, maar kwam steeds verdomd bij zichzelf uit. Bound To Roll gaat over het leven. Daar hoort naast plezier en liefde helaas ook pijn en verdriet bij, zaken die hem sterker maakten en waarvoor hij deze songs nodig had om die emoties te verwerken. Naast de eigen stukken zijn er ook weer een drietal covers. Die van zijn held Rory Gallagher (Shadow Play) is redelijk rechttoe rechtaan en haalt het niet bij de traag gespeelde klassieker van Humple Pie (30 Days In The Hole), geschreven door Steve Mariott. Het fraaist komt het slide gespeelde Highway 61 Revisited van Bob Dylan uit de verf. Gewaagde keuze, maar Sas scheurt, knalt en piept alsof zijn leven er vanaf hangt. Hij geeft de song zowaar een nieuw eigen smoel. Sas is echter live op zijn best. Op deze release volgt een lange tournee.
Label: Cavalier Recordings
Willem Jongeneelen De streek rond Scherpenheuvel en Zichem wordt Demerbroeken genoemd. De streek vormde al het fraaie decor voor een tv-serie in de jaren zestig, gebaseerd op boeken van Ernest Claes, nu inspireerde het zanger/componist Lennaert Maes om samen met multi-instrumentalist en arrangeur Andries Boone om de Soundtrack van der Demerbroeken te maken. Maes (ex-Lenny & De Wespen) is solo ook succesvol als stand-up comedian (in 2011 goed voor de publieksprijs van het Leids Cabaret Festival). Hier toont hij zijn meest weemoedige kant in sfeervolle folk- en countrynummers, gebaseerd op zowel het landschap als personages van Claes, zoals volksfiguur Wannes Raps. Maes laat zich bijstaan door onder meer door Jan de Wilde, Guy Swinnen (Scabs), Annelies Brosens (Laïs) en Monsieur Paul (Triggerfinger). Net als van de prachtige foto's van Guy Janssen druipt ook de liefde van de muziek op dit album af.
Label: Majestic/Munich
Willem Jongeneelen Jazz is populair. Vooral die in de lichtere vorm, die je tegenwoordig net zo vaak in het popcircuit als in een jazzkroeg tegen komt. De jonge formatie Bruut! heeft al een behoorlijke podiumreputatie (de recensies van het optreden op Noorderslag waren unaniem positief), maar nu is er ook een prima debuutalbum van dit instrumentale kwartet. Bruut! opereert met drums, contrabas, scheursax en een heerlijk vet Hammondorgel. De titels zijn grappig kort en verwijzen vaak al een beetje naar hun favoriete stijl of artiesten; Gospel, Bossa, Sly en Surf zijn slechts vier voorbeelden. Vooral het orgelspel is imposant, maar het is sterk hoe ze ook een aantal minder toegankelijke passages en dito overgangen durven te integreren op dit over het algemeen behoorlijk fris en swingend klinkend album. Bruut! is bovendien niet vies van funk en soul. Dit ook visueel zo uit een film van Tarantino weggelopen kwartet is gewoon cool.
Label: Dox
Willem Jongeneelen
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.






















