Achter de tap van De Zevende Hemel: kastelein Gerrit van Meel en zijn vrouw Corinda, met in het midden Walda van den Broek: 'het komt helemaal goed . . .' foto Léon Krijnen
door Léon Krijnen
Het is toeval dat het zevende café in de serie Op Café als naam De Zevende Hemel draagt. Het besluit om het intrigerende kroegje te bezoeken is al lang geleden genomen.
Zie ook:
Honderden keren heb ik het gepasseerd in de loop der jaren, en het lijkt er altijd feest. Ook al omdat er altijd veel lampen, waxinelichtjes, kaarsen en en sierverlichting branden. In en om de Zevende Hemel brandt altijd licht. In de donkere maanden, maar ook in lente en zomer. Ooit stond ik tien meter verderop in de invallende duisternis zwetend een lekke tuub te plakken. Waarbij ik ongevraagd advies kreeg van twee lolbroeken die zo te horen vanaf zonsopgang in De Zevende Hemel gezeten hadden. Toen de band erop lag, pompte een van hen hem op. Daarna duwden ze me met veel kabaal in de richting van Breda, alsof ik nog een compleet peloton in moest gaan halen. Mooie mannen.
Er is nog een reden voor het bezoek aan De Zevende Hemel: dichter bij mijn roots kan een café niet liggen. Mijn vader is er op een steenworp afstand aan de Raadhuistraat geboren, maar in welk pand precies weet ik niet. Mijn vermoeden was het witte pandje met de kenmerkende topgevel ernaast. Dat blijkt niet te kloppen.
De Zevende Hemel is weer zo'n café vol met vaste bezoekers die er geboren en getogen zijn, of niet geboren maar wel heel lang getogen. Een van hen is Wim Mertens, en die weet bijna zeker dat in dat pand nooit een Krijnen gewoond heeft: 'Altijd een Rompa'. Dat zoeken we dus nog eens uit in de gemeentelijke archieven. Nu gaat het om De Zevende Hemel.
Het zevende café in de serie Op Café is met zijn vijftien jaar het jongste. De naam blijkt bepaald niet uniek. Net zoals het Hof van Holland zijn er her en der in het land nogal wat Zevende Hemels. Er zijn Zevende Hemels in Groningen en Heerenveen, in Den Bosch, Oud Beijerland, Maastricht en Sluis en nog veel meer andere plaatsen.
De kasteleins zullen niet allemaal hetzelfde antwoord als Gerrit van Meel verstrekken als naar het waarom van de naam gevraagd wordt: 'Dat moet je aan haar vragen'. Eega Corinda van Meel geeft het voor de hand liggende antwoord dat zal gelden voor het leeuwendeel der Zevende Hemels: "We wilden er een gezellig café van maken, met een gezellige naam."
Die missie lijkt gelukt, al had het café net zo goed Bij de Gerrit kunnen heten. Niemand heeft het over Gerrit, het is: 'de Gerrit'. De Gerrit is het centrale punt waar de hele toko omheen draait. De Gerrit speelt met een hoop kabaal een hoop rollen tegelijk: aanspreekpunt, biechtvader, biljartbaas, dj, kroegbaas, predikant, moppentapper. Een verbale wisselautomaat. Gooi er een paar woorden in en er komen een hoop verhalen en grappen uit.
Op het blauwe biljart zijn de halve finales van het vader en zoontoernooi bezig. Vader en zoon spelen in één partij tegen een andere vader en zoon en proberen om de beurt een driebander te scoren. Voor de lol, maar op niveau: zelfs de verliezers scoren boven de één gemiddeld. De vader van het winnende duo verlaat het café apetrots door de voordeur, het foedraal met de winnende keu boven het hoofd. De Gerrit met een vette knipoog: "Als ie verloren had was ie er stiekem door de achterdeur vandoor gegaan."
Wie die uitgang neemt komt langs een heuse Pipo-woonwagen in de tuin. De met een tweepersoonsbed ingerichte klassieker kan als Bed and Breakfast geboekt worden. Hij blijkt ook wel eens van pas te komen voor een klant die het zó gezellig gemaakt heeft dat de benen dienst weigeren.
De Gerrit draagt een T-shirt, dus je ontkomt niet aan de tamelijk vol getatoeëerde armen. Hoe dat zo? Het blijkt een jeugdhobby, die nooit overgegaan is.
"Op mijn veertiende mee begonnen", aldus de Gerrit, "er allemaal op gezet bij Inkrowd van de Hells Angels op het Waterlooplein in Amsterdam."
De Gerrit heeft het maar druk deze zaterdag. Terras schoonspuiten voordat om 11 uur de eerste klanten arriveren, koelkasten bijvullen, bar op orde brengen, laken van het biljart stofzuigen – laat maar komen.
Genoeg te doen de komende weken. De legendarische Terheijdense kermis staat voor de deur. Begint pas zaterdag, maar in De Zevende Hemel trappen ze al op vrijdag af met een Juppe avond, waarop de Jupiler maar één euro kost en er van 11 tot middernacht friet weggegeven wordt.
Daarna is het nog vier avonden 'swingeeeeeeeeee', zoals de Gerrit roept, met achtereenvolgens plaatjesdraaiers Nelis en Dave, maandagavond de verjaardag van ene Stan en dinsdag Mister Nightlife, mét accordeon.
Het lijkt dus weer een zware kermis te worden in De Zevende Hemel, maar niemand hoeft zich zorgen te maken.
Het is een van de mantra's die de Gerrit te pas en te onpas op oorlogssterkte door het café laat schallen: "Komt helemaal goed."
Onvermijdelijk gevolgd door: "Wil je nog wat drinken?"
Klik: Op Café op een grotere kaart.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
