'De Nobelaer voelt voor mij als een warme deken'

Tekstgrootte

Gerard Hogeman vindt dat het nooit had mogen gebeuren dat er in Etten-Leur twee theater- en congrescentra zijn.

Natuurlijk had hij de klus het liefste afgemaakt. Theaterdirecteur Gerard Hogeman (59) is nog steeds zeer teleurgesteld dat er in Etten-Leur geen nieuwbouw komt voor Nieuwe Nobelaer. Dat hij zelf een van de slachtoffers is van de bezuinigingen verbaast hem niet. Hogeman: "Daar heb ik slapeloze nachten van gehad. Dit scenario had ik een paar jaar geleden niet voorzien. Ik zou in de nieuwbouw het theater op de rails zetten. Dat was voor mij de kers op de taart. Nu is er zelfs geen taart meer."

- Je moet nog een paar jaar tot je pensioen. Komt het goed?

Hogeman: "Er is een regeling getroffen en ik hoop daarnaast gebruik te kunnen maken van mijn netwerk. Ik ken zoveel mensen in de theaterwereld. Alles is op dit moment in beweging. Er wordt fors bezuinigd op kunst en cultuur, maar een paar theaters in Nederland zitten momenteel zonder directeur en ik heb veel ervaring. Ik zou best nog een paar jaar als een soort interim-directeur op willen treden."

- Is het echt noodzakelijk dat je weggaat?

"Absoluut. Jos Kok was als algemeen directeur aangetrokken met het oog op de nieuwbouw en voor de fusie. Daar zou ongelofelijk veel werk in gaan zitten. We hebben het managementsteam daarvoor ook moeten versterken. Als vervolgens de nieuwbouw niet doorgaat, zit je ineens met twee kapiteins op een schip. Dan kun je elkaar aan gaan zitten kijken, maar het is gewoon duidelijk dat de directie te zwaar bemand is."

- Hoe kijk je terug op de zeventien jaar dat je directeur was van De Nobelaer?

"Met heel veel plezier. Er is toch niets mooiers dan om te gaan met mensen die uitgaan. En als die mensen blij en tevreden uit een voorstelling komen en na afloop daar vol passie over vertellen, dan heb je een mooi beroep vind ik. Als ik nu door het gebouw loop voel ik vertedering. Het is een oud gebouw vol gebreken, maar ik hou ervan.

Net zoals van de mensen die er werken. Dat zijn allemaal mensen die met hart en ziel voor het theater werken. Ik heb me nooit de directeur gevoeld, maar altijd een onderdeel van het team. We moesten het altijd samen doen met minimale middelen."

- De Nobelaer staat ook bekend als het theater dat altijd geld tekort komt.

"Dat is ook zo, maar dat ligt alleen niet aan het theater, maar aan het gebouw. Toen ik hier in april 1994 begon, was al duidelijk dat het gebouw veel onderhoud nodig had. Dat is altijd een discussiepunt geweest en volgens mij zal het dat ook blijven, omdat de politiek de verkeerde keuzes maakt. Oud-burgemeester Hans van Agt had een visie. Die begreep dat het noodzakelijk was om een nieuw theater neer te zetten, maar in de gemeenteraad spelen andere belangen."

- Verklaar je nader?

"Er zijn nog steeds mensen die de tegenstelling tussen Etten en Leur levend houden.

Etten-Leur is geen eenheid. Daarom zitten we nu in een dorp met twee theater- en congrescentra die elkaar beconcurreren. Dat had toch nooit moeten gebeuren? In plaats van een krachtig kunstencentrum heb je nu twee halve. Het Turfschip heeft een theaterzaal, maar geen toneeltoren en Nieuwe Nobelaer heeft een verouderd podium. Het podium is voor steeds meer moderne voorstellingen niet diep, niet breed en niet hoog genoeg.

Daarnaast is de toneeltoren niet geluiddicht, is de trekkenwand verouderd en de stoelen zijn ook alweer twintig jaar oud. Nieuwe Nobelaer blijft geld kosten. En dat komt, omdat de gemeenteraad nooit een helder standpunt heeft ingenomen over het onderhoud van het gebouw.

Er is nooit gespaard voor onderhoud. Iedereen gaat ervan uit dat wij dat zelf moeten doen, maar waarvan? De subsidie was altijd maar net genoeg om de boel draaiende te houden. Je weet toch dat een verouderd pand geld blijft kosten? In 1998 stond het dak op instorten. Dat heeft tonnen gekost. Nu is de brandveiligheid een grote kostenpost.

Zolang de gemeenteraad op deze manier blijft doormodderen, blijft het geld kosten."

- En het ligt niet aan jou?

"Nee. Ik heb altijd met hart en ziel voor het theater gevochten. Dat ging altijd over geld en aangezien ik mijn hart op de tong heb, vinden sommige mensen mij recalcitrant.

Dat interesseert me niets. Ik ben een echte theaterman en volgens mij hebben we hier ondanks de beperkingen van de zaal jarenlang iets moois neergezet. Dat hoor ik ook terug van het publiek én van de artiesten die altijd graag naar Etten-Leur komen.

Ze vinden het hier gezelliger en sfeervoller dan in de grote stad. Voor mezelf geldt dat ook. De Nobelaer voelt voor mij altijd als een warme deken."

© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.

  Sorteer reacties

Reageren