Ambtenaar van de burgerlijke stand Anneke van Meel in de zaal waar zij het het paar zal huwen. foto Peter van Trijen/het fotoburo
"Zelf ben ik niet zenuwachtig. Dat zou niet goed zijn. Ik heb thuis
geen platen van Frans, heb zijn carrière niet op de voet gevolgd. Neemt niet
weg dat ik nu wel veel meer over de Bauers lees en dat ik nu af en toe Heb
je even voor mij neurie."
Anneke van Meel staat vrijdag achter
de grote trouwtafel met aan de andere kant Frans, Mariska, de kinderen en de
ouders. Kort daarachter komen de getuigen te zitten. "Ik zei dat het
goed is om je directe familie tijdens zo'n hoogtepunt in je leven te kunnen
zien. Dat beaamden ze. We trouwen met zijn vijven, zei Frans. Da's mooi, ik
ga de kinderen er helemaal bij betrekken."
Het bruidspaar zit
niet in de traditionele trouwstoelen. Hoe dan wel, dat houdt Anneke nog even
geheim. Verder praat ze frank en vrij over de huwelijksvoltrekking. Zo
stelde ze tijdens het voorgesprek in huize Bauer voor om achtergrondmuziek
op te zetten als het bruidspaar de trouwzaal inkomt. "Ze wisten alleen
niet welke muziek. Ik noemde Jan Vayne met een nummer van Queen en dat was
meteen raak."
Muziek is belangrijk, weet ze, want dat geeft
meteen ritme aan het begin van zo'n feest. Evengoed gaat ze die ochtend in
op de dood van Jan, de broer van Mariska. "Hij staat niet los van hun
huwelijk. Frans en Mariska hadden in 1997 al willen trouwen, maar dat
veranderde op slag toen zij haar broer verloor."
Voordat het
tweetal elkaar het jawoord mag geven ten overstaan van honderd gasten, neemt
de 59-jarige Rotterdamse het paar even terzijde in de Oranjezaal. "Het
eerste wat ik dan ga zeggen is: wat zie je er prachtig uit Frans. Dat
ontspant, want iedereen verwacht dat je vooral de bruid complimentjes gaat
maken om de jurk. Maar dat doe ik meteen er achteraan."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
