Het is een hele vooruitgang. Zelf kan ik er nog niet zo aan wennen. Het
weerpraatje komt nog wel, zoals vanouds, na het bruggetje. Het bruggetje is
een verbinding tussen het Journaal zelf en het weerpraatje, dat er als een
wormvormig aanhangsel op volgt. Het bruggetje is altijd flauw. Op die ene
keer na dan. Herman van der Zandt, presentator van dienst, had net een
onderwerp over de Erasmusbrug voorgelezen. Die was afgesloten, want er zat
een gevaarlijke ijsklomp in de nok van dat ding. Vervolgens zei Herman: "
Nou Erwin, wat voor weer wordt het, want het bruggetje hebben we al gehad."
Als het bruggetje achter de rug is, komt nu de nieuwe weersoftware in beeld.
We zien Afrika. Waarom weet ik niet. Het beeld van Afrika is ook niet
spannend, want het weer is er kennelijk altijd hetzelfde. Het hoge noorden
en diepe zuiden liggen in de zon en een groot middenstuk is donker. Dat is
donker Afrika, denk ik dan. Vervolgens draait de aardbol. Niet om zijn as,
maar van zuid naar noord. Kijk, daar ligt Nederland. Dan verschijnen er
temperaturen en wolkjes op de kaart. Die zijn verbonden door een nogal
klungelig aandoend doorschijnend blauw achtergrondje. Dat mogen we eigenlijk
niet zien, maar het is nodig om wolkje en temperatuur bijeen te houden.
Verder zijn de temperaturen rood geworden. En nogal klein. Dat klopt wel. De
temperatuur houdt nog niet echt over.
ton.meeuwis@bndesten.nl
