Ik hou niet van Valentijnsdag. Raar gedoe.
Het schijnt dat Valentijnsdag altijd op 14 februari valt, maar niemand weet precies waarom, zoals ook niemand met zekerheid weet waaraan we die flauwekul met kaartjes en cadeautjes te danken hebben. Middenstanders mogen van mij in deze kennelijk mindere tijden best een extraatje hebben. En laat ze driftig adverteren, vooral in deze krant, maar kom niet aan met dat hartjesgeprul.Ik ben van de generatie die nog met de knots op zoek ging naar een prettige partner. En prijs me om meerdere redenen gelukkig dat mevrouw Bas ook niet van die Valentijnsfratsen houdt. In een onbezonnen bui liep ik ooit een spannende lingeriewinkel binnen, liet mijn oog op een minuscuul rood setje vallen, gaf de maten aan in gebarentaal en zwierde achteloos mijn betaalpasje richting een veel te vlotte verkoopster. Een paar dagen later keek ik hijgerig toe hoe mevrouw Bas het pakje open frunnikte. Haar commentaar was dodelijk. 'Moet ik daar in? Dat zit toch niet lekker. Hadden ze geen andere kleur? En zeker nog een hoop voor betaald ook.' Kijk, dan leer je het wel af om zonder medeweten van het slachtoffer zelf de Valentino uit te hangen. Dan maar geen al te verrassende eau de toiletjes, veel te dure rode rozen, niet zo heel erg erotiserende pure chocoladelollies, boxershorts met 'ikheetgeenbjorn.nl' op de rand van het elastiek en ingeblikte klavertjes vier. Nee, gewoon af en toe samen iets leuks doen, is genoeg.
Ik denk dat ik mevrouw Bas zondag eens gezellig meeneem naar de optocht.
john.bas@bndestem.nl
