Ambtenaren willen meer loon. Tja, wie wil dat niet? Wij journalisten bijvoorbeeld zijn er bekaaid afgekomen bij de cao-besprekingen.
Even wilde ik tot actie overgaan en dit stukje blanco laten. Maar dat durf
ik niet.
Ambtenaren hebben meer lef. Ze pikken de nullijn van de
werkgevers niet en beginnen met stiptheidsacties. Zo gaan ze het zwerfafval
even laten voor wat het is. Prima, daar merken wij burgers toch niet zo veel
van, want troep ligt er altijd wel ergens. Erg creatief is het echter niet.
Een langdurig klaverjastoernooi van parkeerwachters zou ik een beter idee
vinden. Ach, zolang ambtenaren de rituele dans rond de cao-besprekingen
uitvoeren zonder ons op de tenen te trappen, vind ik het best. Maar de
ambtenaren reppen nu ook al over harde acties. Zouden ze dat durven? Acties
waar wij écht last van hebben? Ik denk het niet. Om dezelfde reden als
waarom ik het niet in mijn hoofd haal nu te staken. Want net zoals
ambtenaren hebben wij een aardig salaris, veel vrije tijd en vallen er bij
reorganisaties zelden of nooit gedwongen ontslagen. Vandaag onderbreken
ambtenaren bij de provincie Zeeland het werk om naar een college over
koopkrachtbehoud te gaan. Goeie actie. Na afloop wordt er snert uitgedeeld.
Ik neem aan dat in dat college ook aan bod komt dat wekelijks duizenden
Nederlanders hun baan verliezen en dat in deze zware tijden bij menig
bedrijf mensen juist loon moeten inleveren. Dus beste ambtenaren, geniet na
het college van de erwtensoep, het is jullie gegund. Maar dan weer lekker
aan het werk.
paul.verlinden@bndestem.nl
