Beng! Zo, de voordeur is weer dicht. "Es steht ein Pferd in dem Gang, ja ja ein Pferd in (...)" Kokkie zigzagt de keuken binnen, kiel vol vlekken, pet verpieterd en blik op eentje te veel.
Hij trekt de koelkast open. "Schätzlieb, was wollst du, was wollst du essen fressen...""Niks. Ik heb geen honger. Ik ben nog aan het tikken. Dat zie je toch?"
"O ja, o ja. Columnpje. Columnpje van mijn knoesje. Knuschen Puschen."
"Het is mijn laatste."
Kokkie laat een boer. Ook een statement.
"Goed zo. Al die stress elke dinsdag, bah. Waar gaat ie over? Toch niet wéér over mij? Doe het nou eens eindelijk over iets belangrijks."
"Wat dan?"
"Weet ik veel. Anus bleken. Anusch bleichen."
Ik kan er niet meer om lachen. Ik ben uitgecolumnd. Klaar. Iedereen heeft tegenwoordig een mening over alles. Op Facebook, op Twitter, overal. O, wat zijn we toch allemaal leuk en spitsvondig. Ik doe er niet meer aan mee.
Maar toch, de laatste column, na pakweg acht jaar, elke week. Kokkie ziet het.
"Hé knoestje, je gaat toch niet huilen? Om een column?"
"Nee, nee. Ik heb net de laatste aflevering van As The World Turns gezien. Sterk spul, hoor."
"O, als dat alles is. We eten trouwens kip. Kip à la Kokkie. Es steht ein Kipf in dem Gang..."
- a.vlaanderen@
bndestem.nl
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
