De mussen vallen van het dak. Maar wanneer ze de grond raken, hoor je 'plok' in plaats van 'plof'. Komt door die stijf bevroren vleugeltjes.
Toen ik zaterdagochtend buiten kwam, gaf de thermometer bijna min twintig aan. Dat ding deugt niet, was mijn eerste gedachte. Alleen: mijn iPhone beweerde óók al dat het min negentien was. En dat terwijl de meeste vriezers volgens het ANP op achttien graden onder nul blijven steken. Met weemoed dacht ik even aan november, toen wij nog in onze zomerjasjes grinnikten om de eerste berichten over een horrorwinter.
Die term lijkt me overigens nog steeds overtrokken.
Horror, dat is tegen beter weten in langs de voordeur heen
de trap op rennen, terwijl er
een gemaskerde psychopaat achter je aan zit.
Of: met autopech stranden in een donker bos, vlakbij de boerderij van een sadistische
inteeltfamilie.
Die autopech hebben we nu, maar dat alleen maakt nog geen horror. De mensen van de Wegenwacht zijn in de regel heel aardige types. Ik ben er nog nooit eentje met een bebloede bijl en krankzinnige blik tegen het lijf gelopen.
Zullen we 'horrorwinter' daarom maar inruilen voor 'schaatswinter'? Klinkt knus en dekt de lading beter. Zeker met die beginnende elfstedenkoorts.
Aan zo'n temperatuurverhoging kun je overigens nog veel plezier beleven, als je de diepvries in moet.
nicole.andries@bndestem.nl
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
