Volledig scherm

Column: Wieberen

Leuker kan het inderdaad niet bij de Belastingdienst. Wat een bende. Van u en mij verwacht het Koninkrijk der Nederlanden dat we binnenkort keurig netjes onze fiscale aangiftes indienen. Terwijl ze er zelf een zootje van maken.

Scenarioschrijvers met gebrek aan fantasie hoeven niet langer te zuchten: bij de Belastingdienst ligt een kant-en-klaar script voor een eindeloze serie. Wie vermoedt dat bij dit onderdeel van het ministerie van Financiën louter droogkloten de burelen bevolken, heeft het faliekant mis. List en bedrog vieren hoogtij en iedereen heeft er maling aan De Baas, de olijke Eric Wiebes. Deze staatssecretaris heeft al herhaaldelijk in de Kamer op zijn ballen gekregen omdat hij die afdeling met dertigduizend tollenaars maar niet onder controle krijgt. Ze schrapen dagelijks een miljard euro aan belastingcenten bij elkaar, maar als Wiebes wil weten hóe die ambtenaren dat doen, doen ze alsof ze hem niet horen. Gniffelend achter hun pc's.

Zo gaat dat daar al jaren. Als miljoenen euro's aan toeslagen worden overgemaakt aan Bulgaarse oplichters, hoort de baas dat als laatste. Wanneer een kapitaal automatiseringssysteem faalt en bijstandsmoeders maandenlang niets krijgen, weet de baas niet hoe dat komt.

Er blijkt zo’n fijn sfeertje bij de Belastingdienst dat het personeel massaal de deur uit rent met achterlating van de broodtrommels als er een riante vertrekregeling voor hen klaar ligt. Die is vooral aantrekkelijk voor hoger opgeleiden met veel dienstjaren waardoor de Belastingdienst plots zijn werk niet meer goed kan doen.

Maar dat hád Wiebes kunnen weten als hij écht De Baas was geweest. Wat durft hij nu hardop te zeggen? ‘Ik heb onvoldoende gecorrigeerd’ en ‘mijn betrokkenheid bij de dienst was onvoldoende’. Als ambtenaren schijt aan hem hebben, schrijft de staatssecretaris dat hij ‘de hardnekkigheid van de autonomie van de Belastingdienst heeft onderschat’. Nee, dat wordt niet meer leuk. Wieberen met die man.