Volledig scherm

Column: Muts

Er wordt als een dolle gebreid deze vrijdag, de dag dat Amerika de meest succesvolle hork aller tijden tot president benoemt. De voorspelling is dat morgen 200.000 tot een miljoen vrouwen de straat op gaan met op hun hoofd een pussyhat, een vers

gebreide roze protestmuts met kattenoren.

Het zijn niet de minsten die gaan demonstreren. Onder hen bevinden zich wereldsterren als Scarlett Johansson en Cher.

De dames protesteren in Washington, Amsterdam, Den Haag en in nog veel meer steden in maar liefst 56 andere landen tegen het seksisme van de nieuwe Amerikaanse president. Directe aanleiding is Donald Trumps uitspraak ‘grab ’m by the pussy’. Een wereldleider die vrouwen graag in hun kruis grijpt.

Dat is wellicht niet zo verrassend, maar wel dat ie er in de kleedkamer hardop over opschept. Het heeft iets absurds om en masse roze mutsen te breien, in een tijd dat onze aardbol een enorme opvlieger heeft. Toch merk ik dat mijn handen jeuken. Ik snap die vrouwen wel. Je moet iets, na een dag als vandaag. Zo’n dag waarvan je nooit had gedacht dat ie komen zou.

Niet dat ik kan breien. Het is meer dat ik hoop dat het ritmisch getik van de naalden mij weer geruststelt. Net zoals in de tijd dat mijn oma geitenwollen sokken breide en ik gezellig bij haar op de bank de nieuwste verhalen in het weekblad Donald Duck las. De tijd
dat ik dacht dat Donald een snaterende eend was.

Tik tik tik...

Donald is een Keltische naam. Het betekent letterlijk wereldleider. Zijn ouders moeten zeventig jaar terug een vooruitziende blik hebben gehad. Het eerste huiltje om moeders melk was wellicht al dominant.

Tik tik tik... zo jammer dat ik bij dit geluid nu aan een tikkende tijdbom denk.