BNDS Column Ad Pertijs
Volledig scherm
BNDS Column Ad Pertijs

Column: Mama's en papa's

In de vroege zaterdagse ochtenduren meldt een tiental ouders zich bij de oranje materiaaltent van de Nederlandse veldritselectie. Het zijn de 'The Mama's & The Papa's' van de vaderlandse crossjeugd.

Al vanaf het prille eerste begin zijn ze de steun en toeverlaat geweest van hun fietsgekke kroost. Nu mogen ze het WK rijden. In Luxemburg. De papa's en de mama's ogen al net zo trots als hun talentvolle tieners.

Weer een stapje hoger op de ladder naar eeuwige roem. Hun rol verandert daarin voorlopig niet. In de klassieke rolverdeling zorgt papa er voor dat de fietsen in orde zijn en neemt mama de verdere verzorging voor haar rekening. Ook op het WK.

De vaders en moeders van Luxemburg staan model voor de vele ouders die wekelijks met hun sportieve kids op pad gaan en stiekem hopen dat ze een nieuwe Lionel Messi, Tom Dumoulin, Serena Williams of Mathieu van der Poel hebben gebaard.

In Luxemburg wordt duidelijk dat veldrijders nooit los (willen) komen van hun meewerkende ouders. Als in de late zondagse middag de strijd gestreden is bij de profs en de fans de warmte en de alcohol van biertenten opzoeken, is papa Adrie van der Poel druk bezig met het schoonmaken van het onder de modder verdwenen materiaal.

Mama Corinne zoekt zachtjes wenend de camper op. Je kind in tranen zien doet pijn. En dan neemt ook Corinne haar deel van het poetswerk ter hand.

Jaren geleden begreep een oudere wegrenner mijn vragende blik toen hij zich meldde voor een van de eerste koersen van het nieuwe seizoen.

Ja, hij had maanden daarvoor een punt achter zijn carrière gezet. En ja, hij was toch maar weer begonnen. 'Voor mijn ouders. Die mensen wisten echt niet wat ze anders met hun weekeinden hadden moeten doen.'