Julia samen met haar ouders Piet en Daniëlle en zusje Sara. Julia werd op 26 augustus geboren langs de zuidelijke rondweg in Breda.
Volledig scherm
Julia samen met haar ouders Piet en Daniëlle en zusje Sara. Julia werd op 26 augustus geboren langs de zuidelijke rondweg in Breda. © arie kievit

Julia werd geboren in de auto: 'De paniek zat tot aan het plafond'

BREDA - Baby Julia kwam niet ter wereld in het ziekenhuis, zoals de planning was. Het kindje van Piet en Daniëlle van Aart werd geboren in hun Fiat. ,,Ze was helemaal slap. Ik dacht: het is te laat."

De Bredase zuidelijke rondweg rijden Piet (38) en Daniëlle (37) van Aart uit Zevenbergen niet meer over zonder aan de paniek van toen te denken. Waar het nou precies gebeurde? ,,Daar ergens, net na die stoplichten'', wijst Piet. ,,Maar precies weet ik het niet meer. De paniek zat tot aan het plafond. Ik weet nog wel dat ik de stoplichten passeerde.''

Daniëlle weet het helemaal niet meer. ,,Ik denk wel als ik hier rijd: daar braken de vliezen, daar voelde ik het hoofdje. Maar op welk punt ze nou is geboren? Geen idee. Ik was alleen maar gericht op mezelf en de baby. Weet alleen dat ik de weg voor me zag en allemaal auto's, en dat ik dacht: die mensen moesten eens weten.''

Hoofdje
26 augustus, even voor zevenen in de ochtend. De bevalling van de tweede telg had zich eerder die ochtend aangekondigd en het stel was in de Fiat 500 op weg naar het ziekenhuis. Piet: ,,We reden de afslag naar de rondweg op toen Daniëlle zei dat ze het hoofdje voelde. Ik schrok me kapot. Was al helemaal gestrest en zei nog: ga nou geen stomme dingen zeggen. Het hoofdje, dat kán helemaal niet. Maar we gingen de bocht om en wat doet ze? Ze gaat persen. Ik keek naast me en ik wist niet wat ik zag.''

Daniëlle was intussen alleen maar bezig weeën op te vangen. ,,Ik zat helemaal in mijn eigen wereldje. En ineens floepte ze er zomaar uit. Ik hield haar voor me uit, ze was helemaal slap. De navelstreng zat drie keer om haar hals. Die heb ik er nog afgehaald, maar ik dacht dat het al te laat was. Ze leek helemaal niet te ademen. Ik bleef haar maar voor me uit houden en kon alleen maar kijken, naar haar ogen.''

Doorrijden
Piet voelde alleen maar totale paniek en machteloosheid. ,,Daniëlle riep steeds maar dat het niet goed was, dat de baby het niet gered had. En ik kon niets doen. Zat achter het stuur en moest op dat moment beslissen wat ik deed. 112 bellen of doorrijden. Vanaf de rondweg waar we op dat moment reden, kon ik het ziekenhuis al zien. En ik besloot zo hard mogelijk door te rijden.''

Daniëlle: ,,Ik zag alleen maar die twee ogen die me aanstaarden. Het enige wat ik steeds maar kon zeggen was: 'Ze is dood, ze heeft het niet gered'. Dat blééf ik maar herhalen'', vertelt Daniëlle.

Ademen
Eenmaal bij het ziekenhuis kwam de opluchting toen hun dochtertje begon te ademen. Daniëlle: ,,Waarschijnlijk heeft ze dat eerder ook gewoon gedaan, maar niet zichtbaar voor ons. Een verloskundige zei dat Julia misschien zelf ook beduusd was door de kracht en de snelheid waarmee alles ging, en daardoor in het begin zo stil was.''

Toen hulpverleners zich over moeder en kind ontfermden, zakte de ergste paniek van Daniëlle en Piet weg. Vooral toen ze hoorden dat Julia niets aan de razendsnelle bevalling had overgehouden.

Alleen
Maar Piet is vooral heel erg trots op zijn 'Daan'. ,,Omdat ze onze dochter helemaal alleen op de wereld heeft gezet, zonder hulp van wie dan ook. Ik heb niks gedaan, ik kón gewoon niks doen, zat er alleen maar naast. Achteraf heb ik een goed besluit genomen door door te rijden. We waren een paar minuten na de bevalling bij het ziekenhuis. Maar Daan moest het doen.''

En die weet één ding in ieder geval zeker. Met weeën de auto in, dat doet ze niet nog een keer. Ze kijkt naar haar dochters, die inmiddels allebei bij hun vader zitten en lacht. ,,Ik zou nog best een derde willen. Maar mocht het ooit zover komen, dan boeken we de twee weken voor de uitgerekende datum wel een kraamhotel of iets dergelijks.''