Volledig scherm
Sulaiman Osman. © Marcel Otterspeer / Pix4Profs

Booschap Sulaiman Osman: Jouw en mijn handen samen maken een betere wereld

KERSTBIJLAGE - West-Brabanders met een boodschap staan centraal in de kerstspecial van BN DeStem. Bekende en onbekende streekgenoten laten zich zien en spreken zich uit. Wie zegt: leven is meer dan overleven? Wie vindt: je huid is een lege pagina?

Sulaiman Osman (30), Syrische journalist, Oosterhout

,,Er is te veel polarisatie in de wereld. Dat heb ik in mijn geboorteland Syrië ervaren. En dat zie ik ook hier in Nederland, waar ik nu bijna twee jaar woon. Er zijn tal van kampen. Met eigen meningen en agenda's. Maar de wereld kan er een stuk beter uitzien als al deze kampen een eenheid vormen. Als we samenwerken.

In Syrië was ik journalist voor een krant. Een gevaarlijk beroep daar; de helft van mijn studiegenoten is inmiddels overleden. Maar ik wilde schrijven. Over mooie dingen én over misstanden. Dat laatste werd me verboden. De regering bepaalt wat je wel en niet schrijft.

Daarom verhuisde ik naar Jordanië, in de hoop dat ik daar wel vrij kon schrijven. Helaas. Na één kritisch verhaal moest ik me melden bij de binnenlandse veiligheidsdienst. Ik moest binnen een week het land uit. Mijn vrouw en ik waren net twee maanden getrouwd. Ze was zwanger van ons kindje.

Ik moest mijn gezin achterlaten en begon aan een gevaarlijke reis. Een reis waarin ik meerdere keren de dood in de ogen keek. Zo werd ik twintig dagen vastgehouden door IS in Libië. Met nog zevenhonderd andere mensen, zonder enige verzorging. Pas toen ik al mijn geld achterliet, werd ik vrijgelaten.

Gevaarlijk was ook de reis per rubberen boot van Libië naar Italië. Halverwege de tocht was de brandstof op. Daar dreven we, zonder voedsel of drinkwater aan boord. Na een dag werden we gered door het Rode Kruis. Tien van de zeventig mensen overleefden de overtocht niet.

Veertig dagen en duizenden euro's verder kwam ik aan in Amsterdam. Inmiddels zijn mijn vrouw en dochtertje - haar had ik nog nooit gezien - overgekomen. Samen proberen we een nieuw leven op te bouwen in Oosterhout.

Ik leer Nederlands. Volg naast mijn inburgeringscursus 10 uur per week aan extra lessen. Binnenkort begin ik met vrijwilligerswerk, bij zorgcentrum Buurstede in Oosterhout. En ik zoek naar een journalistieke stage. Alles om zo snel mogelijk de taal te leren en mijn oude vak weer op te kunnen pakken. Zodat ik kan schrijven over politieke gebeurtenissen in de wereld. En over mijn boodschap."