1/4
Leonard Cohen (songwriter)
Zou God de Vader echt bestaan, dan moet ie wel klinken als Leonard Cohen.
Lager, donkerder en overtuigender dan op diens nieuwste cd Old Ideas kan bijna niet. In zijn lange carrière had Cohen tot voor kort nog maar elf studioalbums gemaakt. Nu, bijna acht jaar na de voorganger Dear Heather, levert de 77-jarige liefdesprofeet uit Canada weer een in de studio opgenomen langspeler af met tien gloednieuwe songs. Hij zingtzegt op spirituele wijze zijn statements over zonnige en donkere kanten van het leven: tussen de liefde en de dood. Uitgebalanceerd begeleid door zijn band. Met de hemelse klanken van zijn engelenkoor met afwisselend de Webb Sisters, Saron Robinson, Dana Glover en good old Jennifer Warnes als spannend contragewicht. Old Ideas hypnotiseert, Cohen is er op zijn best. Misschien wel voor het laatst. Eén waarschuwing: niet draaien onder het autorijden. Cohen&Co leiden erg af.
Label: Sony Music/Columbia
Henk Boot
Lana Del Rey (pop)
Zelden waren de laatste jaren de ogen van de pers zo gericht op een debuut als op deze langspeler van de 25-jarige Amerikaanse schone Lana Del Rey. Dat heeft alles te maken met de fantastische single Video Games (met de brommers uit Zundert in de clip, weet u wel). Is al die commotie het wachten waard geweest? Born To Die opent sterk met een titelsong voor strijkers en een simpel ritme. De productie van dit album is speciaal, haar stem is vol, maar allesbehalve vrolijk. In een vlotter, in haar geliefde Coney Island gesitueerd nummer zingt ze flauwer. Dat willen we niet. Lana klinkt op haar best als ze mooi zeurderig, bijna net iets te traag zingt en de melodie, zoals in Video Games, onweerstaanbaar is. Met filmische teksten over wilde liefdes, ook als ze voorbij zijn, of als ze dweept met vervlogen tijden waarin James Dean een rol speelt. Een film noir, in zwart-wit, met dit als perfecte soundtrack.
Label: Interscope/Polydor/Universal
Willem Jongeneelen
Fránçois & T.A.M. (Franstalig)
Het jaar begint mooi met dit nieuwe album van Fránçois & The Atlas Mountains. Fránçois Marry is al een aantal jaren actief, maar het is aan het Britse kwaliteitslabel Domino (zie de ontdekkingen van Franz Ferdinand, Arctic Monkeys tot Villagers) te danken dat ook de rest van Europa kennis maakt met deze uit Saintes, een stadje aan de westkust van Frankrijk, afkomstige songschrijver. Het is de eerste Franstalige act op het label, maar zijn vierde album E Volo Love (een palindroom) met ook songs in Engels met fraai accent, verdient alle aandacht. Fránçois combineert zachtaardige pop met speelse elektronica en Afrikaanse ritmes (denk aan Vampire Weekend) met traditionele chansons (denk aan Adamo). Het geheel is verslavend lekker, in beide talen. The Atlas Mountains is een wisselend gezelschap waarmee hij al een aantal jaren de wereld overtrekt. Laat ze maar eens snel naar Nederland komen.
Label: Domino/Munich
Willem Jongeneelen
Ani DiFranco (songwriter)
De 41-jarige Ani DiFranco schrijft al jaren folkliedjes die aan traditionele protestsongs uit de jaren zestig doen denken. Ze blijft geëngageerd, heeft haar principes, weigert haar albums uit te brengen via grote maatschappijen, maar ook via haar eigen label komen haar boodschappen aan. Op Which Side Are You On? staan weer een groot aantal prettige in het gehoor liggende songs met scherpe teksten, waarin ook jazz- en soulinvloeden verwerkt zijn (en gastbijdragen van een paar Neville Brothers en Anais Mitchell). De strijdbare, feministische titelsong werd in 1931geschreven door Florence Reece, vrouw van toenmalig vakbondsleider Sam Reece, ten tijde van de mijnbouwstakingen in Kentucky. De song werd bekend door folkzanger Pete Seeger, die hier, 92 jaar jong, wederom van de partij is. Ani is een vrouw met het hart op de juiste plaats en tevens een uitmuntend gitarist. Ook dit 21e album bewijst haar unieke klasse.
Label : Righteous Babe Records/Bertus
Willem Jongeneelen
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
