De zure waarheid op een lullig dienblaadje
- Foto's
- 1
BREDA - Zes foto's, formaat ansichtkaart, volledig identiek aan elkaar; alle zo zwart als zwart kan zijn en stuk voor stuk gemaakt door C.L. Hanger.
Alleen de titels zijn verschillend: Dover, by Night, Norwich by night, Edinburg by night, Braintree by Night, Redhill by Night, Portsmouth by Night.
Melig? Ja. Daarom juist passen ze zo goed in Parrworld, de zogeheten verzameling foto's, fotoboeken, objecten en curiosa van de Britse fotograaf Martin Parr die vanaf vandaag te zien is in het Graphic Design Museum in Breda. De wonderlijke tentoonstelling debuteerde hiervoor in het Haus der Kunst te München en reist na 4 januari door naar Londen.
Rondkijken op deze tentoonstelling is rondkijken in het hoofd van Martin Parr, dat wil zeggen: kijken met de ogen van de verzamelaar. Dat zijn uiteraard dezelfde ogen als die van de fotograaf: ogen die dwars door leugens heen prikken en genadeloos de banaliteit van het burgerleven registreren.
Dat levert een hilarische collectie op. Een kleine greep: het hoofd van Thatcher in de vorm van een theepot of op een rol toiletpapier, 59 horloges met op de wijzerplaat de afbeelding van Saddam Hussein, horloges van Bin Laden (met en zonder Mickey Mouse-oren), van Khadaffi, een 'terrorist body bag' met opschrift 'Send to hell!', ' geknoopte wandtapijten van '9-11', wekkers van Mao of de grot van Lourdes. Het meeste heeft hij met afdingen via E-Bay verkregen en ligt of hangt anders gewoon bij hem thuis. Het zijn spullen die juist altijd blijven liggen op rommelmarkten, zou je zeggen. Het eigenaardige is dat ze in de wereld van Parr, Parrworld, betekenis krijgen. Eén dienblaadje met de afbeelding van een culinair stilleven uit een vorig decennium, daar valt nog smakelijk om te lachen.
Haha, die jaren vijftig toch, wat waren ze lullig. Maar 54 van dit soort dienbladen bij elkaar – in de etalage aan de Pasbaan door elke voorbijganger te bewonderen – dat is over the top, trivialiteit in het kwadraat. Daarmee krijgen we de inconvenient truth, de ongemakkelijke waarheid van het burgerbestaan op een dienblaadje gepresenteerd. Wat nu curieus is, was toen gewoon. En wij moeten ons niets wijsmaken, wij burgers van de 21e eeuw: in onze 'smaakvolle' woonkamers staat voldoende rommel die zo aan Parrs collectie kan worden toegevoegd. In die zin is Parrs curiosa-collectie kritiek op de beschaving, op de massaconsumptie, op ons – hemzelf niet uitgezonderd: 'We zijn allemaal schuldig; ik vind dat eigenlijk wel grappig', zei hij onlangs tegen een journalist van The Times. Parrworld bestaat naast voornoemde objecten (waartoe ook zeer oude prentbriefkaarten behoren) uit fotoboeken en fotografie.
Zijn collectie historische fotoboeken is fameus; 'onze' Ed van der Elsken zit er ook bij. Omdat de boeken opgesloten en vaak dichtgeklapt liggen in vitrines, hebben de foto's van beroemde collega's die hij in de loop der tijd verzameld heeft, voor de leek meer zeggingskracht. Eéntje springt eruit, van Joan Fontcuberta: van veraf lijkt het een grofkorrelige uitvergroting van de wereldberoemde foto waarop te zien is hoe de Amerikaanse reserviste Lynndie England een Iraakse gevangene van de Abu Ghraib-gevangenis mishandelt. Van dichtbij blijkt de print uit duizenden kleine fotootjes te bestaan, meest portretten van soldaten maar ook van de eindverantwoordelijken Bush en Cheney. Martin Parr zei zelf al eens over zijn werk: 'Het is lachen en huilen.' Dat geldt dubbel en dwars voor Parrworld.
Parrworld. Tentoonstelling in het Graphic Design Museum, Breda. T/m 4 januari 2009.
Melig? Ja. Daarom juist passen ze zo goed in Parrworld, de zogeheten verzameling foto's, fotoboeken, objecten en curiosa van de Britse fotograaf Martin Parr die vanaf vandaag te zien is in het Graphic Design Museum in Breda. De wonderlijke tentoonstelling debuteerde hiervoor in het Haus der Kunst te München en reist na 4 januari door naar Londen.
Rondkijken op deze tentoonstelling is rondkijken in het hoofd van Martin Parr, dat wil zeggen: kijken met de ogen van de verzamelaar. Dat zijn uiteraard dezelfde ogen als die van de fotograaf: ogen die dwars door leugens heen prikken en genadeloos de banaliteit van het burgerleven registreren.
Dat levert een hilarische collectie op. Een kleine greep: het hoofd van Thatcher in de vorm van een theepot of op een rol toiletpapier, 59 horloges met op de wijzerplaat de afbeelding van Saddam Hussein, horloges van Bin Laden (met en zonder Mickey Mouse-oren), van Khadaffi, een 'terrorist body bag' met opschrift 'Send to hell!', ' geknoopte wandtapijten van '9-11', wekkers van Mao of de grot van Lourdes. Het meeste heeft hij met afdingen via E-Bay verkregen en ligt of hangt anders gewoon bij hem thuis. Het zijn spullen die juist altijd blijven liggen op rommelmarkten, zou je zeggen. Het eigenaardige is dat ze in de wereld van Parr, Parrworld, betekenis krijgen. Eén dienblaadje met de afbeelding van een culinair stilleven uit een vorig decennium, daar valt nog smakelijk om te lachen.
Haha, die jaren vijftig toch, wat waren ze lullig. Maar 54 van dit soort dienbladen bij elkaar – in de etalage aan de Pasbaan door elke voorbijganger te bewonderen – dat is over the top, trivialiteit in het kwadraat. Daarmee krijgen we de inconvenient truth, de ongemakkelijke waarheid van het burgerbestaan op een dienblaadje gepresenteerd. Wat nu curieus is, was toen gewoon. En wij moeten ons niets wijsmaken, wij burgers van de 21e eeuw: in onze 'smaakvolle' woonkamers staat voldoende rommel die zo aan Parrs collectie kan worden toegevoegd. In die zin is Parrs curiosa-collectie kritiek op de beschaving, op de massaconsumptie, op ons – hemzelf niet uitgezonderd: 'We zijn allemaal schuldig; ik vind dat eigenlijk wel grappig', zei hij onlangs tegen een journalist van The Times. Parrworld bestaat naast voornoemde objecten (waartoe ook zeer oude prentbriefkaarten behoren) uit fotoboeken en fotografie.
Zijn collectie historische fotoboeken is fameus; 'onze' Ed van der Elsken zit er ook bij. Omdat de boeken opgesloten en vaak dichtgeklapt liggen in vitrines, hebben de foto's van beroemde collega's die hij in de loop der tijd verzameld heeft, voor de leek meer zeggingskracht. Eéntje springt eruit, van Joan Fontcuberta: van veraf lijkt het een grofkorrelige uitvergroting van de wereldberoemde foto waarop te zien is hoe de Amerikaanse reserviste Lynndie England een Iraakse gevangene van de Abu Ghraib-gevangenis mishandelt. Van dichtbij blijkt de print uit duizenden kleine fotootjes te bestaan, meest portretten van soldaten maar ook van de eindverantwoordelijken Bush en Cheney. Martin Parr zei zelf al eens over zijn werk: 'Het is lachen en huilen.' Dat geldt dubbel en dwars voor Parrworld.
Parrworld. Tentoonstelling in het Graphic Design Museum, Breda. T/m 4 januari 2009.
