Neeka.
BREDA - De Vlaamse Neeka geeft zondag samen met een deel van haar band een akoestisch optreden op het terras van Mezz in Breda. Ze brengt werk van haar laatste album Robin, met songs over zichzelf, roodborstjes, het koesteren van geluk en Carla Bruni.
Neeka heet eigenlijk Ilse Goovaerts. Neeka klinkt echter lekker kort,
vrouwelijk en internationaal. Ze is maar al te trots dat er in Vlaanderen
zelfs fans rondlopen die hun kind Neeka hebben genoemd. Zelf is ze ook mama.
"Aan mannelijke muzikanten wordt het vreemd genoeg nooit gevraagd, maar
het gaat prima samen, kinderen opvoeden en een carrière in de muziek. Alleen
pas na de geboorte heb ik het even wat rustiger aangedaan. Simpelweg omdat
de fysieke band groter is als de kinderen kleiner zijn. Dat is een
natuurlijk iets. Ik vind die band prachtig, ook al is dat fysiek een zware
periode, die zwangerschap, de geboorte en de periode met borstvoeding. Op
mijn vorige cd heb ik daar een drietal songs aan gewijd. Sommige mensen
knapten daar op af. Die songs over kinderen kon ik beter voor mezelf houden,
vonden ze. Maar waarom eigenlijk? Het was een bijzondere periode in mijn
leven en als ik songs schrijf, volg ik mijn gevoelens. Dus is het eerder
logisch dat er songs over dat onderwerp gaan. Ik wil me in ieder geval nooit
laten censureren."
Neeka schrijft songs in het Engels. Dat is de taal waarin de losse zinnen haar
invallen. Als ze eenmaal door heeft waar die eigenlijk over gaan, dan kan ze
de songs afmaken. In de taal van de muziek waarnaar ze al heel haar leven
luistert en van de series op tv.
"Ik heb in het Nederlands schrijven eerlijk gezegd nog nooit overwogen.
Ik ben begonnen met songs schrijven in de periode dat ook dEUS begon en dat
deed je toen in het Engels. Dat was gewoon zo. Het gaat ook als vanzelf.
Waar ik meer moeite mee heb is de hokjes waarin ik geplaatst wordt. Daar
bots ik altijd mee. Een vrouw met een gitaar is een singer-songwriter,
blijkbaar. Dan ben je bij voorbaat een folkie, ongeacht of je nu indie, pop,
rock of folk maakt. Ik snap dat niet goed. Mijn Amerikaanse producer John
Morand zei tijdens de opnamen: You're not a folkie, you eat meat. We're
gonna make a rockbitch out of you. Dat snapte ik wel. Ik schrijf liedjes en
ik voel me muzikant, dat is het eigenlijk. Ik heb muzikaal evenveel geleerd
van Wham! als van Fairport Convention. En thuis draai ik soms graag Slayer.
Keihard, om me samen met mijn zoontje op uit te leven. Ik ben echter
opgegroeid met orgelmuziek en Bach. Maar sluit het een het ander uit? Goede
muziek draait voor mij om melodie en goede teksten die vanuit het hart
komen. Dat zijn mijn ankerpunten."
Neeka baalt van bekrompen denken.
"Muziek is blijkbaar pas cool als die door een blanke man gemaakt wordt
in de alternatieve hoek. Kijk naar de lijsten met 100 beste cd's van de
eerste 10 jaar van deze eeuw en je telt één vrouw: PJ Harvey. Ook naar
wereldmuziek is het ver zoeken. Ik kreeg een keer het verwijt dat ik met
sessiemuzikanten had gewerkt en dat dat niet cool was. Je moet vooral niet
je instrument te goed beheersen als je het in de independent scene wil
maken. Wat een bullshit."
Neeka heeft al een lange carrière. Ze werkte met de heren van Triggerfinger
mee aan een Tribute To Neil Young, zong mee op albums van Zita Swoon, Mint
en Venus In Flames, maar was ook te zien in een populaire Vlaamse tv-show
aan de zijde van de Vlaamse act Yevgueni. Omdat ze gevoelsmatig werken
verkiest boven beredeneerd een carrière plannen.
"Ik heb nu wel zoveel ervaring dat ik de juiste balans gevonden heb. Ik
heb een eigen band, met mensen waarmee het klikt en die als het moet ook
subtiel kunnen spelen. Ik wil niet te veel zeuren en als de geëmancipeerde
tante overkomen, maar de muziekbusiness is wel een mannenwereld. Ik heb
niets tegen mannen, wel tegen vooroordelen. Mijn doorbraak in Vlaanderen
kwam met een duet met Stef Kamil Carlens. Velen dachten dat hij dat liedje
speciaal voor mij geschreven had. Maar het is mijn liedje. We leven gelukkig
niet meer in een tijd dat er ook een grove ongelijkheid in salarissen was
tussen mannen en vrouwen, ook al hadden die hetzelfde beroep. De
strijdpunten waren in de sixties duidelijker, maar er kan nog veel
verbeteren."
Neeka is strijdbaar en getalenteerd. Ze zal er dus ook wel vreselijk van balen
om heel haar muzikale leven vergeleken te worden met de zangeres Joni
Mitchell. Ze lacht.
"Het kan natuurlijk slechter. Zij heeft me leren zingen. Ik had het type
stem dat niet bij ieder genre goed klonk. Ik was zoekende, tot ik haar
hoorde. Bovendien is ze een fantastische muzikant, bijna onaards goed.
Fysiek hebben we ook veel van elkaar weg, en niet alleen vanwege dat lange
sluike haar. Mijn moeder zag een dvd van Mitchell en dacht zelfs even dat ik
het was. Ze heeft me dus mede gevormd, maar er is nog zoveel meer. Ook uit
de popwereld ja, want die George Michael van Wham!, waar we het eerder over
hadden, heeft vreselijk goede dingen gemaakt. Naast Simon & Garfunkel,
Leonard Cohen, Tim Buckley of onlangs nog Yeasayer. Ik hou ook veel van
rockmuziek. Ik mis alleen een beetje de roll in de rock tegenwoordig. Er zit
niet zo veel seks en punk meer in."
Neeka (zang/gitaar/toetsen) met Roeland Van de Moortele (gitaar/zang) en
Annelies Van Dinter (percussie/bel- lekes/zang) vanaf 16.30 uur op het
terras van Mezz in Breda. Toegang gratis.
