Pizzabakker Ricardo Luijks bezig met een pizzabodem in Il Fornaretto in Roosendaal. foto Chris van Klinken/het fotoburo
Goed eten hoeft niet duur en ingewikkeld te zijn Dat weten Italianen van huis uit.
Zie ook:
praktijk in zijn nieuwe,
Italiaanse restaurant. Een goedlopend, modern restaurant sluiten en een 'laagdrempelige' pizzeria ervoor in de plaats openen. Jeremy Vermolen waagde deze sprong in het diepe. Eind vorig jaar sloot hij in Roosendaal zijn restaurant Den Dieje, een succesvol restaurant op Franse basis, en opende hij in hetzelfde pand Il Fornaretto: een simpel Italiaans eethuis met een goedkopere kaart. De timing kon niet beter. Nederland is inmiddels in een tweede recessie gesukkeld en beknibbelt ook op uit eten. Een beetje minder is tegenwoordig al snel meer in de horeca.
Vermolens radicale besluit was mede ingegeven door zijn wens om meer tijd vrij te hebben voor televisiewerk, maar vanavond staat hij toch zelf pizza's te gooien. Het brandende hart van de nieuwe zaak is een originele Italiaanse houtoven, een fornaretto, vandaar de naam. Vermolen huurde tijdelijk een Italiaanse chef in om zijn koks de fijne kneepjes van het pizzavak te brengen. Dat resulteerde onder meer in een zoektocht van twee maanden naar exact de juiste meelsoort voor een perfecte pizzabodem. Tientallen verschillende soorten uit Italië vonden hun weg naar het Roosendaalse kooklaboratorium.
"En maar proberen. Totdat we precies wisten wat we moesten hebben."
De formule van Il Fornaretto heeft wat weg van La Pizza, een razend populair Italiaans eethuis in Rotterdam dat tegen aantrekkelijke prijzen goede Italiaanse gerechten verkoopt. Je kunt er afhalen en dat kan bij Il Fornaretto ook. Hierdoor is er voortdurend geloop en geroezemoes in de zaak. Die bedrijvigheid zorgt meteen voor een gezellige dynamiek en losse sfeer die past bij zo'n eigentijds restaurant.
Pizza's kosten tussen de 9,00 (Margherita) en 15,00 euro (mozzarella en truffel). Antipasti zijn er vanaf 5,00 euro (soep van geroosterde paprika met mascarpone) tot 9,50 euro (carpaccio van tonijn) en pasta's doen 9,50 (penne all'Arrabbiata) tot 12,50 euro (linguine met venusschelpen). Een ossobuco kost 16,50 euro net als een dorade in tomatensaus met schelpdieren. Bij de desserts staan onder meer panna cotta (6,00 euro) en scroppino (5,00 euro) en buiten de kaart is er vanavond citroenrisotto en in de houtoven gebakken tonijn. Italiaanse traditie dus, aangevuld met hedendaagse accenten.
Het oog valt op het menu Condividi: samen delen. Het zijn vier gangen met steeds diverse gerechten die tafelgenoten samen oppeuzelen. Eerst komt een schaal met verschillende voorgerechtjes, waaronder smaakvolle lapjes huisgerookte runderribeye, op de tong smeltend kalfsvlees à la vitello tonnato, zalvige buffelmozzarella met tomaat, gebakken aubergine, et cetera. Het is een luxe ratjetoe waarin het lekker prikken is.
Daarna brengen de kordate dames van de bediening de signature dish: pizza. In dit geval twee halve, in punten gesneden exemplaren: eentje met pikante garnalen, de andere met hamsoorten en truffel(olie). Het oordeel is even kort als zeker: de lekkerste pizza die we ooit hebben gegeten. Een superdunne, krokante bodem die toch elastisch genoeg is om niet te verkruimelen. Zelfs de randen, die bij ons nogal eens afgekloven blijven liggen, gaan kuis op. De verse ingrediënten drijven niet in zware zeeën van gesmolten kaas, waardoor de pittige pizza's goed verteerbaar zijn als tussengerecht.
Dan vlees en vis: een sappige doradefilet uit de houtoven, al dente citroenrisotto, verse venusschelpen en het stoofpotje van een Italiaanse oma met groenten, buikspek en pasta. Opnieuw: geen ingewikkeldheid, maar pure gerechten gemaakt met goede ingrediënten.
Pffff, intussen gaat het laatste knoopje los, en het nagerecht moet nog komen. Dat bestaat uit vijf of zes verschillende kleine desserts, waaronder bolletjes vanilleijs met een scheutje olijfolie en zachte balsamico, zelfgemaakte tiramisu met ouderwetse bitterkoekjessmaak en chocolademousse. Het is amper te bevatten dat het restaurant al deze verwennerijen voor 35,oo euro per persoon kan bereiden en uitserveren. We zouden er bijna medelijden door krijgen. Ter compensatie drinken we er daarom maar een fles Barolo bij. Dat is een duur Italiaans wijnkanon, maar op de kleine kaart staan vooral schappelijke flessen tussen de 15 en 20 euro.
Geen wonder dat deze jonge zaak elke avond stampvol zit, dit houd je niet geheim. Met D'n Dieje verloor Roosendaal een bijzonder restaurant, maar Il Fornaretto is de stad een betaalbaar juweeltje rijker.
Geef uw mening over dit restaurant op www.bndestem.nl Daar staan meer eetrecensies
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
