De vijf violisten van Barrage in actie.
Bas, drums en gitaar op het podium.
Dat komt vaker voor. Maar bij het Canadese Barrage is het andere koek. Barrage heeft maar liefst vijf violen in de voorhoede. Tony Moore (42) weet het ook wel. Als er na een daverend slotapplaus "we want Moore' wordt gescandeerd, is het niet de bedoeling dat hij zelf zijn viool weer uit het vet gaat halen. Sterker, het zal niet eens gaan. Bij de meeste concerten van Barrage is hij niet aanwezig. Hij staat niet op het podium. Hij behoort tot de artistieke harde kern van het Canadese gezelschap. Hij zet de lijnen uit, hij arrangeert. En dat doet hij al vanaf 1996. Samen met Brian Hanson, Dean Marshall, John Crozman en Jana Wyber vormt hij de artistieke motor van het gezelschap. "Wij hebben Barrage bedacht. Wij kennen elkaar van het conservatorium in Calgary, Canada. In 1986 speelden we al samen. We zijn klassiek geschoolde violisten. Een jaar of vijftien waren we, toen we besloten ons niet te beperken tot klassieke muziek. We speelden ook folk, pop, rock, blue grass, jazz op viool. Daar waren we behoorlijk succesvol mee. Maar in de klassieke wereld werd ons dat niet in dank afgenomen. Het heeft jaren geduurd voor we de klassieke vioolwereld konden overtuigen dat je dat soort muziekstijlen ook met een goede techniek kunt spelen."
Tony Moore zit aan de telefoon, thuis in Calgary. Het is negen uur in de ochtend. Buiten is het min 37 graden Celsius.
Maar Tony kan het hebben. Met hete koffie, een zojuist opgeporde openhaard en de gedachte dat hij deze dag verder de deur niet uithoeft, houden hem op de been.
"Barrage was een theatraal concept dat we bedachten op basis van waar wij zelf behoorlijk succes mee hadden. Vijf klassiek geschoolde violisten met een rocktrio dat geen muzikale stijl uit de weg gaat."
Ze schreven audities uit in 1996. En ruim vijftien jaar verder kan Moore alleen maar zeggen dat Barrage groter is geworden dan ze ooit hadden kunnen denken.
"We zijn gemiddeld veertig tot vijfenveertig weken per jaar op tournee. Vorig jaar hebben we in twaalf verschillende landen gespeeld. En volgend jaar spelen we ons 3000ste concert."
Wat Barrage onderscheidt is dat ze volgens Moore meer een "cast' vormen dan een band. "Bewegingen, danspassen zijn geďntegreerd in de show." Het is een "happy show', zegt Moore. Leuk voor kinderen, leuk voor hun ouders en hun grootouders. "Bij Barrage hoor je alle muzikale stijlen waarvan je denkt dat het mogelijk is op een viool." Aldus Moore. Maar hij laat er snel op volgen dat je bij Barrage vooral ook muziek hoort die onmogelijk te spelen lijkt op viool. En we maken een show speciaal voor het land waar we spelen. Voor Nederland hebben we een lied van Marco Borsato ingestudeerd."
Hij geeft spontaan een voorbeeld. "Vandaag is rood' klinkt het door de telefoon. "Spreek ik dat goed uit?"
Barrage - 14 februari in De Maagd in Bergen op Zoom
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
