1/4
Paul McCartney evergreens - 'When I get older, losing my hair, many years from now. Will you still be sending me a valentine, birthday greetings, bottle of wine?'
Dat zong Paul McCartney in 1967 als opening van When I'm 64, een old fashioned nummer op Sgt. Peppers. Die leeftijd is hij al gepasseerd. Dit jaar wordt hij 70 jaar en Kisses On The Bottom, een plaat vol evergreens (en twee nieuwe songs) die pal voor Valentijnsdag verschijnt, past daar prima bij. Ouwelullenmuziek. Na Rod Stewart en Robbie Williams koesterde blijkbaar ook McCartney de wens een cd vol standards en Amerikaanse variétémuziek te maken. Gesteund door de band van jazzzangeres Diana Krall en met gasten als Stevie Wonder en Eric Clapton zingt hij songs die we eigenlijk liever van Michael Buble of andere zangers horen. Na een cd met balletmuziek is nu wel zijn droom verwezenlijkt een cd te maken vol muziek uit zijn jeugd. Sympathiek. Maar oubollig blijft het.
Label: Universal
Willem Jongeneelen PLAY
Van Halen hardrock
Van Halen maakte sinds 1998 geen studioalbum meer. De band van de van oorsprong Nederlandse broers Eddie (gitaar) en Alex van Halen (drums) opereert weer in een droombezetting, want de oorspronkelijke zanger David Lee Roth is op het oude nest teruggekeerd. Alleen oerbassist Michael Anthony heeft het veld moeten ruimen voor Wolfgang van Halen, de zoon van Eddie. Het goede nieuws is dat met Roth - showpik eerste klas - de humor, lol en vocale schwung is teruggekeerd. De band mag dan soms met bijna overdreven veel power uitpakken, naast dat fabuleuze gitaargeluid waren het vooral de melodieën die de band groot maakten. De dertien tracks op A Different Kind Of Truth klinken vertrouwd; Big River zelfs te bekend. Maar al blijven grote hits als Runnin' With The Devil of Jump achterwege, oude headbangers mogen gerust een fles ontkurken en de vlag buiten hangen.
Label: Interscope/Universal
Willem Jongeneelen
tindersticks indiepop
De band van zanger/ componist Stuart A. Staples schrijft de naam zonder hoofdletter. Dat is eigenlijk te bescheiden voor een formatie van dit niveau. Op het negende album The Something Rain vindt de groep zich voor de zoveelste keer opnieuw uit. Heel kenmerkend blijft dat lijzige stemgeluid van Staples. Je moet er tegen kunnen, maar eenmaal aan hem gewend, werken zijn songs zalvend. Begon de band ooit als een groepje treurwilgen in de herfst, tindersticks opereert inmiddels stukken veelkleuriger. Naast melancholieke popliedjes valt er ook van benevelde jazzy improvisaties, knappe blaaspartijen en een fraai duet met Gina Foster te genieten. Opvallend is ook het gesproken liefdesverhaal in de lange openingstrack. Vrijheid lijkt sinds de cd Falling Down A Mountain het toverwoord, want alles lijkt te mogen in de alleen op het eerste gehoor soms wat vreemde songs. Het geheel is zelfs verslavend lekker.
Label: City Slang/V2
Willem Jongeneelen
Extince rap
Oosterhouter Peter Kopz kennen we vooral via zijn imposante alias Extince. Dat Extince imposante dingen heeft gedaan en doet, valt te horen op zijn 'nieuwe' cd De Winnaar Houdt Aan. Die plaat is een verzameling bijzondere versies van oude nummers, nooit uitgebrachte demo's en wat nieuw werk. Het geheel is gemixt door DJ DNS en wordt gehost door MC Fit. Bovendien duiken er diverse gast-rappers op als Ali B., Gers Pardoel en Fresku. Wat opvalt, is dat Extince door de jaren heen niet alleen de juiste instrumentale toon, maar ook de tijdgeest heeft weten te pakken. Zijn teksten zijn to the point. Afgezien van een paar sneue woorden als knalfuif of reuzevuvuzela hoeft hij nergens naar taal te zoeken. De Winnaar Houdt Aan is een zoethoudertje voor een echte nieuwe cd. Zolang die er nog niet is kan Vastdansen, het slotnummer van deze plaat, zo een danshit worden. Marvin Gaye was nooit zo sensueel!
Label: Topnotch
Wim van Leest
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
