'Ik heb genoeg in de file gestaan. Om twee uur 's middags weg, 's nachts nooit voor twee uur terug. Vijftig jaar van hot naar her. Het is genoeg geweest.' foto Frederique Vlamings
Guy Webster maakte in 1974 deze foto van Liesbeth List.
Liesbeth List in 2010. foto Feriet Tunc
1/3
Ze vierde nog nooit een jubileum. Ook haar 25-jarige bruiloft liet ze zo voorbij gaan. Toch zei ze nu ja tegen het idee voor de voorstelling 70 jaar Liesbeth.
Zie ook:
‘Ik ben godbetert 70 jaar geworden. Het doet me verder niets hoor, maar het is een mooi moment om terug te kijken, want een afscheidstournee, dat is het wel.’ Liesbeth List is morgen en op 7 maart te zien in Chassé Theater in Breda.Ze vierde nog nooit een jubileum.Ook haar 25-jarige bruiloft liet ze zo voorbij gaan. Toch zei ze nu ja tegen het idee voor de voorstelling 70 jaar Liesbeth. 'Ik ben godbetert 70 jaar geworden. Het doet me verder niets hoor, maar het is een mooi moment om terug te kijken, want een afscheidstournee, dat is het wel.' Liesbeth List is morgen en op 7 maart te zien in Chassé Theater in Breda. Liesbeth List zucht. Ze vertelt dat de tijden verslechteren. Ook in het theater. Zo'n show opzetten en overal spelen, het is een peperdure grap. Vrachtwagens, vijf musici, een boel technici en dan dat reizen.
"Weet je wat de eigenlijke reden is dat ik stop? Ik heb genoeg in de file gestaan. Om twee uur 's middags weg, 's nachts nooit voor twee uur terug. Vijftig jaar van hot naar her, het is genoeg geweest. Ik blijf wel dingen doen hoor. Maar geen musical, geen grote shows, geen lange tournees. Maar er zal vast altijd wel iets moois weer op mijn pad komen. Ik wil alleen geen lege zalen, straks als ouwe taart. Ik denk nuchter na. Moet ik straks op mijn 75e nog liedjes zingen met regels als Heb Me Lief en We Verzoenen Ons Vannacht. Ik wil me niet belachelijk maken…"
Liesbeth verklaart ook bijzonder ijdel te zijn. Ze wil niet als oude tante het podium blijven beklimmen. ,,Ik heb een mooi oeuvre achtergelaten. Cd's, dvd's, allemaal te koop. Het zal de komende jaren om mij gaan. Ik heb een privéleven en wil daar meer tijd aan besteden. Maar als er een mooi toneelstuk op mijn pad komt, met Kitty Courbois, twee vrouwen op toneel, daar zal ik geen nee tegen zeggen. Dat zou ik dolgraag doen. In een beperkt aantal voorstellingen. Ik ben niet weg na 70 Jaar Liesbeth. Ik zal best nog op tv zingen en ergens komen opdraven als het verzoek de moeite waard is. Natuurlijk moet ik ook zo'n toneelstuk voorbereiden. Ik heb ooit een heel boek uit mijn hoofd geleerd. Dat is mijn vak, dat kan ik wel. Toneelspelen vind ik geweldig. Dat is er te weinig uitgekomen. Daarom was ik ook zo ongelooflijk blij dat ik in 1999 voor de musicalrol van Edith Piaf ben benaderd door Albert Verlinde. Zingen en toneelspelen, ik doe het beide graag. Maar als actrice werd ik regelmatig afgemaakt in de kranten. Voor mijn rol als verpleegster in een tehuis in Jan Rap En Zijn Maat, van Yvonne Keuls bijvoorbeeld. Ik heb me destijds veel van die kritiek aangetrokken."
Hoeveel successen ze ook heeft gekend, het heeft haar vreemd genoeg nooit zekerheden geboden. Nu is ze bang voor lege zalen, terwijl Chassé Theater in Breda een extra voorstelling in moest lassen, evenals Carré in Amsterdam, dat zelfs in een paar dagen tijd uitverkocht raakte.
"Ik ben van nature een twijfelkont. Dat heeft alles te maken met mijn opvoeding. Er is nooit tegen mij gezegd: 'Meisje, wat ben je mooi', of 'Wat doe je dat goed!' Integendeel. Ze zeiden alleen: 'Je hebt je vergist.' Ik werd altijd alleen maar op mijn mindere punten gewezen. Zo ben ik opgevoed en dat gaat er niet meer uit. Sinds Piaf denk ik dat ik bewezen heb dat ik wel iets kan. In ieder geval voor mezelf toch. Maar de twijfels blijven. Dat hebben ze er in mijn jeugd te veel ingeprent. Daar kwam dan ook nog het complex van die te lange neus bij, toen. 'Als ik mijn neus omhoog blijf drukken, krijg ik dan net zo'n mooi neusje als mijn vriendin?, vroeg ik aan mijn moeder. 'Ja', zei ze dan. Onzin natuurlijk. Later is die neus mijn handelsmerk geworden, maar daar had je als kind niets aan."
"Ik heb zelf alles anders gedaan tijdens de opvoeding van mijn dochter. Ik heb mijn eigen kind altijd geprezen. Dat is al jong een zelfstandige vrouw geworden. Ze heeft een paardentaxi. Ze is niet de muziek in gegaan. Daar moet je bepaalde talenten voor hebben en die bezit ze niet. Helemaal niet erg. Ze is gelukkig wel jonger moeder geworden dan ik. Ik was 41 jaar toen ik haar kreeg. Al ze net zolang als ik had gewacht, was ik pas op mijn 82e oma geworden. Gelukkig ben ik dat nu al. Ik heb er ook de leeftijd voor."
Liesbeth List is op een wonderlijke manier zangeres/actrice geworden. Ze was als kind een dromer, maar heeft die wel waargemaakt.
"Ik wilde beroemd worden. Dat heb ik besloten tijdens een schoolreisje. Ik zat in Parijs op een bankje in de kasteeltuinen bij het Louvre te dromen van die rijke wereld. Hoe ik beroemd zou gaan worden, daar had ik nog geen idee van. Ik heb een tijdje modeacademie gedaan. Mijn moeder zei: 'Je moet op zangles gaan.' Dat deed ik. Later ging ik audities doen en kwam Ramses op mijn pad. De theatertournee Shaffy Chantant volgde. Mijn baan als secretaresse bij een architect heb ik toen maar opgezegd."
De rest is historie. Daar kijkt ze in 70 jaar Liesbeth samen met regisseur Eddy Habbema op terug. Samen selecteerden ze de onderwerpen en bijbehorende liedjes.
List: "Het moest gevarieerd worden en de hoogtepunten moesten erin. Denk voor dat laatste aan het werk van Ramses Shaffy, Jacques Brel, Mikis Theodorakis, Frank Boeijen en stukken uit de producties van Albert Verlinde, zoals Edith Piaf. Ik zou voor iedere 10 jaar van mijn carrière wel een afscheidstournee hebben kunnen samenstellen, zoveel verschillende dingen ik gedaan heb, met mannen altijd. Voor sommige stukken moeten we een andere toonsoort zoeken. De stem gaat naar beneden als je ouder wordt. Een sopraan wordt een alt. Maar eigenlijk kan ik alles nog wel zingen. Ik heb ook nooit teksten gezongen waar ik me nu voor hoef te schamen, want ik moest er toen ook altijd volledig achter staan. Alleen die flowerpower-dingen uit de jaren zestig, over die bloemetjes en bijtjes, dat kan echt niet meer."
Haar rol van Piaf kwam voort uit haar liefde voor toneel. Met de raaklijnen in beider levens valt het volgens Liesbeth wel mee.
"Zij had een veel slechter leven. Ze was verslaafd aan drugs en alcohol en ze was een mannenverslindster. Dat was ik allemaal niet." Ook verklaart ze geen enkele moeite te hebben om in de nieuwe show De Pastorale te zingen, nu met Peter van Benthem in de rol van Shaffy.
"Dat heb ik van Jacques Brel geleerd. 'Elk lied dat goed is, moet door iedereen gezongen kunnen worden', zo stelde hij. De versie met Peter mag er zijn. Ramses had dit prachtig gevonden. Ik heb het lied ook toen hij nog leefde vaak met anderen gezongen, onder wie Ernst Daniël Smid en Boudewijn de Groot, die de muziek van het nummer schreef."
Een heel bijzonder hoofdstuk in de carrière van Liesbeth List vormt haar samenwerking met eerder genoemde Jacques Brel. De samenwerking met de Belgische chansonnier startte in de periode dat Liesbeth een eigen tv-show had tegen het einde van de jaren zestig.
"Brel heeft daarin met mij een toneelstukje gespeeld. Na de opnamen hebben we Amsterdam op stelten gezet. Later hebben we elkaar niet veel meer gezien. Hij heeft me een keer uitgenodigd om in Brussel naar de première te komen van De Man Van La Mancha, waar hij in speelde. En hij heeft mij mijn gouden elpee overhandigd van Liesbeth List Zingt Jacques Brel, die ik in 1969 opnam. Zo gaf hij zijn zegen aan mij dat het goed was wat ik gedaan had. Dat heeft me geweldig veel goed gedaan toen. Zijn repertoire veroudert niet. Heel de wereld zingt nu Brel en dat kan ook. Destijds werd het in Nederland eigenlijk niet zo gewaardeerd dat je vertaalde songs van anderen zong. Dat was ons calvinisme."
Overal waar iets over Liesbeth List wordt gepubliceerd, valt ook iets over haar moeilijke kindertijd te lezen. Ze werd in 1941 in Bandoeng, Nederlands-Indië als Elly Driessen geboren. Haar moeder zat in een Jappenkamp en was zo getraumatiseerd dat ze zelfmoord pleegde toen Elly vier jaar was. Op haar zevende werd ze door haar vader en stiefmoeder aan een pleeggezin op Vlieland overgedaan en kreeg ze haar nieuwe naam.
Het moet lastig zijn daar iedere keer opnieuw mee geconfronteerd te worden.
"Het went. Het is ook een bijzonder verhaal, dus ik begrijp het wel. Het verhaal van de dochter van de vuurtorenwachter is wat op de achtergrond geraakt."
Liesbeth List is een vakvrouw met een kleine gebruiksaanwijzing. Ze is perfectionistisch ingesteld en vergt veel van zichzelf en anderen. Ze is zo professioneel dat als het eenmaal naar haar zin en goed is, ze er ook volledig voor gaat. Zenuwen kent ze dan niet.
"Als ik de materie beheers, is dat ook nergens meer voor nodig. Maar ze mogen me een uur lang voor de voorstelling niet storen. Vanaf zeven uur sluit ik mezelf op. Om me volledig op de voorstelling te kunnen concentreren. Om acht uur mag ik worden losgelaten."
70 jaar Liesbeth: op 3 februari in Chassé Theater, Breda (uitverkocht). Extra voorstelling in Chassé Theater op 7 maart. Meer info en data:
www.liesbethlist.nl
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
