'Het verhaal hoort erbij, zeker, maar is geen story van begin tot eind. Uiteindelijk gaat het toch over de dans. Van de traditionele seanos tot moderne stepdance.' foto's Wim Lanser/GPD
'Vergeet niet dat er van de negentig minuten show wel zeventig minuten wordt gedanst. Dat vergt nogal wat.'
1/2
BREDA - Met 47 landen en bijna vijf miljoen man publiek op de teller zou je denken dat zo'n beetje alle fans de opzwepende Rhythm of the Dance inmiddels wel een keer voorbij hebben zien komen.
Dat klopt, zegt initiatiefnemer en producent Kieran Cavanagh, alleen komen er nog steeds nieuwe fans bij en blijft de vraag naar de show wereldwijd alleen maar groeien. Hij is met zijn cast, bestaande uit onder meer 22 dansers, drie tenoren en een band, net weer terug uit Rusland waar hij een maand rondreisde en onder andere Moskou, Sint Petersburg en Odessa aandeed. Na Nederland volgen optredens in Duitsland, Italië, Amerika, Canada en Australië.
Gemiddeld is het gezelschap zo'n veertig weken per jaar op pad, stelt Cavanagh die eind jaren negentig zijn eerste show op de planken bracht nadat hij eerst jaren had getoerd met beroemdheden als Kenny Rogers, James Brown en Van Morrison.
Met Rhythm of the Dance begon hij aan een nieuw succesvol avontuur. In de anderhalf uur durende voorstelling komt traditionele Ierse dans samen met moderne dansvormen als stepdance, verpakt in mooie choreografie en met fraaie kostuums. Op de achtergrond speelt het verhaal over strijdende Keltische clans en de hunkering naar macht en een eigen land. Zoals het een goed sprookje betaamt, komt alles aan het einde goed.
Ook in de kersverse show, waarin Cavanagh ook de Noord-Ierse strijd verwerkte.
"We hebben deze strijd willen opnemen in het verhaal, omdat het er na zovele jaren van grote koppen in de kranten nu rustig en vredig is. En het krijgt een mooi happy end met een duif die wegvliegt om vrede te vinden", aldus de producer.
Met de dans als belangrijkste ingrediënt heeft hij met Rhythm of the Dance een internationaal fenomeen in huis dat moeiteloos taalgrenzen slecht, is zijn overtuiging. "Het verhaal hoort erbij, zeker, maar is geen story van begin tot eind. Uiteindelijk gaat het toch over de dans. Van de traditionele seanos tot moderne stepdance." Dat de show overal een enthousiast onthaal krijgt, is volgens Cavanagh te danken aan de dynamische jonge cast die tekent voor een ongelooflijke energiestoot. De gemiddelde leeftijd ligt ergens begin twintig.
De producer: "Het zijn net voetballers. Ze kunnen maar een beperkt aantal jaren knallen. Vergeet niet dat er van de negentig minuten show wel zeventig minuten wordt gedanst. Dat vergt nogal wat. En het publiek ziet hoe hard ze werken. De energie knalt er gewoon van af." Dat ze er in een land als Rusland of China wel pap van lusten, is in zijn ogen een ongekend succes. "Elk jaar doen we China aan met een hele reeks shows die we in belangrijke steden als Beijing en Shanghai opvoeren.
Ik denk dat het komt doordat Chinezen van cultuur houden. Om het publiek een handje te helpen, vertalen we een deel op grote projectieschermen achter de dansers. Dat werkt. Eerlijk gezegd hebben we nog geen land gevonden waar de show níet begrepen werd", zegt Cavanagh. Hoog op zijn verlanglijstje staat nog altijd Zuid-Afrika, het land waar Rhythm of the Dance vooralsnog geen voet aan de grond heeft gekregen, direct gevolgd door Argentinië en India.
Cavanagh: "Halverwege de jaren negentig, vijf jaar nadat ik ermee was begonnen, dacht ik dat de show een beetje op zijn eind kwam, totdat het vanaf 2008 weer ging lopen als een trein. En met alle belangstelling voor dans op dit moment denk ik dat het nog wel even doorgaat. Aan de dansers zal het niet liggen. Die melden zich bij bosjes."
Rhythm of the Dance 10 december 20.30 uur, Chassé Theater in Breda
