Niet beschikbaar!
Het energiedebat in Europa komt in een beslissende fase.
De splitsing van de energieproducenten met de netwerken wordt een feit. Nu de overheid een stevige vinger in de pap houdt via de afgesplitste leidingnetten, komt het belang van de overheid in een ander licht te staan. Daarmee wordt de integratie van de productiebedrijven op de Europese energiemarkt een feit. Echter, de volledige en open concurrentie op de energiemarkt wordt nu door het besluit van de Europese energieministers van vorige week enkele jaren vertraagd. Het compromis van de energieministers valt voor een belangrijk deel samen met een 'tweede keus', die vorig jaar al door de Europese Commissie was geformuleerd. Naast volledige splitsing van eigendom, wordt nu ook voor de komende vijf jaar een juridische scheiding geaccepteerd. Frankrijk en Duitsland wilden tot voor kort nog minder ver gaan, dus als zodanig is er nu winst geboekt. Met minister Maria van der Hoeven (Economische Zaken) vind ik dat niet-gesplitste buitenlandse energiebedrijven een verbod moeten krijgen om overnames te doen op de Europese interne markt.
Het voorstel van de Europese Raad is een stap in de goede richting. Zo gaat een onafhankelijke toezichthouder zicht houden op de toegang van (nieuwe) productiebedrijven tot de netwerken. Dat is essentieel voor het bevorderen van gezonde concurrentieverhoudingen. Belangrijk voor de consument, die gediend is met een billijke prijs voor gas en elektra.
Splitsing van de productiebedrijven en de distributienetten is belangrijk omdat in de huidige situatie onvoldoende stimulans zit om voldoende te investeren in vernieuwing en onderhoud van de netwerken. Dat leidt dan weer tot een gebrek aan leveringszekerheid en te weinig actie in het kader van het klimaatbeleid. Een grote stroomstoring in november 2006, die zich in korte tijd over vrijwel de hele Europese Unie uitbreidde, heeft ons in dat opzicht met de neus op de feiten gedrukt.
Als dat zo gaat, is er sprake van een adempauze voor Nederlandse bedrijven, zoals Essent en Nuon, om weloverwogen een beslissing te nemen om binnen de landsgrenzen samen op te trekken. Een tweede optie is de stand-alone- strategie, waarin elk van de Nederlandse bedrijven integreert met bedrijven die groot genoeg zijn op de Europese energiemarkt.
Ik ben op zichzelf tegen verwatering van het principe van splitsing. En ik verkeer daarbij in goed gezelschap van de regeringsleiders, die daar in maart 2007 ook al de onvermijdelijkheid van splitsing hebben ingezien. Verwatering betekent niet alleen benadeling van Nederland, maar van de hele Europese interne markt.
Op de keeper beschouwd is er nu sprake van een extra tussenstap. Een volledige splitsing van de bedrijven is op een termijn van enkele jaren ook niet uitgesloten door de ministers. Als het er in 2010 toch van komt, bevinden de dan al gesplitste Nederlandse bedrijven zich ineens in de voorhoede van een Europese interne markt waarop de spelregels eindelijk voor iedereen dezelfde zijn. Eén groot Nederlands productie- en leveringsbedrijf versterkt de Nederlandse positie zeker, maar houdt verdere integratie met grote buitenlandse partners niet tegen.
Er rest nu tijd voor een verantwoorde besluitvorming. En dat terwijl in Nederland en in een aantal andere Europese lidstaten al is besloten tot een volledige splitsing van de energiebedrijven. Mijn EVP-fractie heeft deze lijn overgenomen. Ik verwacht dat ook het plenaire parlement in Straatsburg dat standpunt zal volgen.
Het beeld wordt steeds duidelijker. We gaan hoe dan ook toe naar één Europese markt, waarin geen ruimte meer is voor afscherming op nationale schaal. En dat is niet erg, zolang alle spelers aan dezelfde Europese spelregels zijn gebonden, met het oog op een gezonde concurrentie, zo laag mogelijke prijzen voor de consument, leveringszekerheid en een duurzaam klimaatbeleid.
- Lambert van Nistelrooij is lid van het Europees Parlement namens het CDA en woordvoerder energiezaken.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
