Vroeger onder de noemer: tot nut van het algemeen. Nu bedrijfsmatig: producten en merknaam in de markt zetten, geldverslindende campagnes, profclubs worden gesponsord, managers bevolken de skyboxen in de stadions.
Advies- en consultantbureaus zien hun markt groeien. Schaalvergroting, dat is het toverwoord, want hoe groter je bent, des te meer tel je als manager of bestuurder mee. En de klant? Die betaalt meer voor minder. De topbestuurders? Graaien maar. Gaat het fout: 'houdoe en bedankt', met een paar miljoen euro afvloeiing natuurlijk.
'Zorgtante Louise' zit door de marktwerking nu ook in de zorgen. Per maand wordt een verlies van € 70.000 geleden. Wordt niet ingegrepen, dan dreigt een faillissement.
Maar 'Nonkel Jef Pelgrims', voorzitter van de Raad van Bestuur van Stichting tanteLouise, gaat het oplossen. Als start heeft hij, conform de wetten van de markt, de zorg ingekocht. Waarover hij in de krant zei: 'We hebben te laag ingeschreven en afgesproken dat we tezijnertijd zouden kijken welke oplossingen er mogelijk waren.'
Die oplossing (twintig procent loon inleveren) is voorgelegd aan de vakbonden en de groep van thuiszorgmedewerkers. De bonden zeiden 'nee' en daarom zijn alle 302 medewerkers uitgenodigd voor een persoonlijk gesprek.
Wat wordt in die gesprekken voorgelegd? Allereerst wordt met subtiele intimidatie een sfeer geschapen van: het is niet de schuld van 'Tante', ze kan er weinig aan doen. Het is de schuld van de Wet maatschappelijke Ondersteuning (WMO) en de politiek.
U bent als medewerker natuurlijk vrij in uw keus maar als u niet meewerkt, gaan we failliet en wordt u boventallig. De schuld ligt ook niet bij u, maar de vroegere Thuiszorg had u niet zoveel kwaliteit moeten laten leveren, want dat kan door de marktwerking niet meer. Maar er is hier toch sprake van mismanagement?
Als 'Tante' zo graag bedrijf wil spelen, moet ze toch niet verkopen onder de prijs van haar inkoop? Dat weet een kind.
Daar kan 'Tante' in de gesprekken helaas niet op ingaan, zij doet nu alleen een voorstel. 'Tante' hoopt dat 85 procent tekent, anders vervalt het aanbod en dan staat u op straat.
Over het voorstel: de bestaande arbeidsovereenkomst wordt vervangen door een arbeidsovereenkomst in een lagere functiegroep. Dat vraagt een loonoffer van twintig procent netto.
Bij een fulltime dienstverband gaat het om bruto € 400,00 per maand. Bij een werkweek van twaalf uur is dat € 85, 86 netto.
'Tante' begrijpt dat dit voor u als medewerker financieel niet haalbaar kan zijn en daarom biedt ze aan uw werktijd met twintig procent te verlengen voor het loon wat u nu heeft. Dan werkt u weliswaar langer, maar u kunt aan wel uw financiële verplichtingen blijven voldoen. U behoudt uw dienstjaren en de opbouw van pensioenrechten gaat door.
Maar 'Tante', dat is onjuist, de pensioenopbouw zakt gewoon ook met twintig procent.
Als u tekent krijgt een extra maandsalaris, oude functieschaal en de nog openstaande vakantie-uren kunt u nu ook uitbetaald krijgen tegen dat loon. Zelfs als wordt getekend, blijft dat recht natuurlijk bestaan.
De door mij bijgewoonde gesprekken over de nieuwe arbeidsovereenkomst zijn stressvol en emotioneel. Er vallen opmerkingen als (huilend): 'hoe moet ik nou de studie van mijn zoon blijven betalen' of, in een ander gesprek 'stel de pil van Drion ter beschikking, zal ook veel oplossen.'
Zo'n emotioneel gesprek wordt onderbroken omdat een secretaresse binnenkomt. Sorry, of de functionnaris van 'Tante' even een handtekening wil zetten. Ik zie dat het een nieuwe arbeidsovereenkomst is, waar op de plek van de medewerker niets staat. Er wordt getekend met de opmerking: verreweg de meeste collega's tekenen.
Over subtiele intimidatie gesproken.
Bij de uitnodiging voor de gesprekken zat een fusiebrochure waarin Nonkel Jef namens 'Tante', op basis van een Amerikaans onderzoek, aangeeft dat tevreden werknemers niet het verschil maken, maar geëngageerde. Met de aanpak die hij nu heeft gekozen, schiet hij in eigen voet.
Amerikaanse arbeidsverhoudingen in Nederland, ze zijn dichterbij dan u denkt. En dat in een land wat ooit bekend stond om zijn goede sociale stelsel.
Ondertussen is 'Tantes' werknemersvertegenwoordiging de Ondernemingsraad, neutraal. En houden de stadskantoren en de lokale politiek zich oorverdovend stil. Ondanks het overschot op het WMO-budget voor 2008.
Agnes Kant van de SP heeft in de Tweede Kamer vragen gesteld over 'Tantes' gedrag. Staatssecretaris Jet Bussemaker (Volksgezondheid) heeft aangegeven dat het financiële overschot in de WMO aangewend kan worden om de huidige problemen van mismanagement op te lossen.
Dus, Tante Louise en Nonkel Jef, stop onmiddellijk met deze beschamende oplossing waarvan alleen de thuiszorgmedewerkers ernstig financieel de dupe worden. Zij begrijpen beter dan jullie dat je de zorgmarkt uitsluitend met kwaliteit kunt veroveren. Juist zij leveren die kwaliteit in bijzondere mate.
Neem daarom initiatief en ga aan tafel met alle betrokken partijen en beschadig niet langer je eigen medewerkers. Dan mag je voorzichtig hopen dat ze wellicht ook ooit nog geëngageerd raken.
Ga je samen met 'Tante' en de familieraad (Raad van Toezicht) op deze weg door, dan moet mijn conclusie helaas zijn: Goed werkgeverschap, sociaal beleid en inhoud geven aan de Covernacecode; het zal tanteLouise een zorg zijn.
- Henk Lenting is voormalig bestuurder van de vakbond FNV Bouw
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.

Niet beschikbaar!

Sorteer reacties











