Daan Roosegaarde houdt zich met mode bezig. Hij ontwikkelde Intimacy 2.0: hightechjurken die langzaam doorzichtig kunnen worden.
De vijfde editie van het STRP Festival die vandaag van start gaat in het Klokgebouw in Eindhoven, is er een van uitersten.
Met een overzichtstentoonstelling waar vijftig jaar mediakunst aan je voorbij trekt en uiteraard flink veel uitvoeringen. Het vijfjarig bestaan heeft de organisatie aangegrepen om een beeld te schetsen van technologische kunst. Een expositie die thuishoort in Eindhoven.De presentatie begint met het paviljoen dat Philips in 1956 liet bouwen voor de wereldtentoonstelling in Brussel. Le Corbusier maakte, samen met componist Edgar Varèse, de cinematograaf Philippe Agostini en architect Iannis Xenakis een bijzonder bouwwerk dat wel wordt beschouwd als een van de eerste elektronische kunstwerken. Maar Le Poème Électronique is meer: het vertelt het verhaal van de mensheid en haar streven naar harmonie in een steeds technologischer wordende samenleving. In die zin is het een werk met twee gezichten. Bijzonder is dat componist Varèse op Strijp S samenwerkte met Natlab-technici om Le Poème Électronique, als een van de eerste multimedia kunstwerken, mogelijk te maken. Op het STRP Festival is een uitvoerige film over dit bijzondere bouwwerk te zien.
Onlangs nog onderscheiden met de Witteveen+Bos Award is Dick Raaijmakers, de multimedia- kunstenaar die eveneens flink wat voetstappen heeft liggen op Strijp S. Raaijmakers werkte behoorlijk wat jaren voor Philips in het Natlab en geldt als een van de pioniers op het gebied van de elektronische muziek. Hij heeft echter meer gedaan. Op het festival is zijn film Grafische methode fiets uit 1979 te zien.
Het overzicht toont ook werk van Gerrit van Bakel (1943-1984). De uit Deurne afkomstige kunstenaar was een wegbereider van de technologische kunst in Nederland en zijn Tarim Machine is daarvan een goed voorbeeld. Het enorme apparaat maakte Van Bakel in 1982 en bestaat onder meer uit vier buizen die zijn verbonden met dertien stalen poten. Het gevaarte kan bewegen, maar uitzonderlijk langzaam. Van Bakel zag deze machine als een 'omweg naar de vrijheid'. Op het festival wordt een film vertoond over de Tarim Machine, het apparaat zelf staat in het hoofdgebouw van de TU/e. Daar is juist nu – toeval bestaat niet – een tentoonstelling van zijn werk en diens zoon Michiel te zien.
Lucas Maassen staat te boek als een stoelenfanaat. En als de man die het kleinste exemplaar ter wereld heeft gemaakt: de Nanochair. Die is opgebouwd uit silicium en is precies drie micrometer groot. Of klein, het is maar hoe je het bekijkt (één micron is eenduizendste millimeter). Eerder baarde Maassen opzien door de stoel van 5 micron, maar deze 2.0-versie is dus bijna de helft kleiner. Hoe je zoiets kunt bekijken?
"Nou, niet dus. Je ziet een reageerbuisje in een vitrine en daarin zit dan dat stoeltje", aldus de Eindhovense ontwerper. "Het leuke is natuurlijk dat het STRP Festival vooral werkt met digitale en dus virtuele objecten die pas in tweede instantie zichtbaar zijn. En ik presenteer een echt ding. Maar dat kun je dan weer niet zien omdat het zo buitensporig klein is. Grappig wel."
Bart Hess is hot. Niet omdat hij uit Eindhoven komt, maar omdat hij een duizendpoot is die bijzondere kunstwerken maakt. In zijn atelier bedacht hij bijvoorbeeld de inmiddels veelbesproken 'slijmjurk' voor Lady Gaga en al even bijzondere materialen die modeontwerpster Iris van Herpen gebruikte voor haar futuristische kleding. Tijdens het STRP Festival 2011 toont Hess Echo. Dat is een animatie die hij maakte voor het Nationaal Glasmuseum in Leerdam. Daarnaast is er de performance Liquified, die woensdag 23 november wordt gepresenteerd. Een post-digitaal stilleven is dat, waarin alles vloeibaar is en doorlopend verandert.
STRP Festival. Van vandaag tot en met zondag 27 november in het Klokgebouw in Eindhoven. Complete programma op www.strp.nl.
