Geen politicus die het anno 2010 waagt om niet te twitteren. Van Wilders tot Cohen, Van Halsema tot Rutten, allemaal kwetteren ze allemaal volop mee in het digitale debat.
Zie ook:
Waarin ze zich in iedere spreekbeurt op het wereldwijde forum tot maximaal 140 letters of cijfers moeten beperken. Geen nood, want het aantal beurten is onbeperkt.
Ongekroond twitterkoningin van de tweede kamer, met bijna 60.000 volgelingen, is Femke Halsema. Dat is heel wat, maar zelfs al al die followers hun stem op haar zouden brengen, zou dat nog niet genoeg voor één zetel zijn. De vraag is dus wat het allemaal waard is.
Maar wat is Twitter precies?
Het is in ieder geval geen platform van de jeugd, die zich digitaal met allerlei andere speeltjes vermaakt. Slechts elf procent van alle Twitteraars is tussen de 12 en 17 jaar oud. Het grootste gedeelte van de gebruikers bestaat uit volwassenen die, voordat ze via Twitter hun eerste kreet slaakten, van geen enkel ander sociaal netwerk gebruik gemaakt hadden.
Twitter is een simpele manier om met zoveel mogelijk mensen via internet zo snel mogelijk berichten uit te wisselen. Niet meer, en niet minder. Twitter is ook niets nieuws. Ruim twintig jaar geleden ontstond het Internet Relay Chat (IRC) dat op dezelfde manier als Twitter werkt.
De verschillen tussen chatten en twitteren zijn voornamelijk cosmetisch. Overigens: ook het al dertig jaar oude systeem van nieuwsgroepen wordt op dezelfde manier als Twitter gebruikt. De klassieke forums op internet: idem dito. Google Groups werkt ook zo. Het ziet er allemaal anders uit, maar het is ongeveer hetzelfde. De opmaak is alleen anders, en de berichten mogen meestal langer zijn.
Voor de belangstellende (nog)-niet-gebruikers: als je een gratis account op Twitter aanmaakt, kun je binnen een minuut aan de slag. Je kunt je abonneren op een andere gebruiker en als die dan een boodschap van maximaal 140 karakters plaats, zie je die vanzelf opduiken op je eigen Twitter-pagina. Of op je mobiele telefoon met internet-aansluiting, als je die daarvoor wil gebruiken.
Je kunt vervolgens reageren op die boodschappen, of zelf een nieuw bericht aanmaken. Zijn er andere mensen die jouw gekwetter interessant vinden, dan kunnen ze zich op jouw berichten abonneren.
Twitter heeft één groot nadeel, het lijdt aan hetzelfde euvel als het chatten. Op het moment dat er meer dan een aantal gebruikers tegelijkertijd actief zijn, gaat het systeem aan zijn eigen succes ten onder.
Zolang er twee tot enkele tientallen gebruikers tegelijkertijd actief zijn die de tijd nemen voordat ze op een ander reageren is het nog wel te volgen. Maar als lijsttrekkers proberen om via Twitter een debat te voeren, terwijl honderden of duizenden mensen zich ermee gaan bemoeien, wordt het een pandemonium.
Waar de berichten zo snel voorbij flitsen dat niemand ze nog kan lezen: een zinloze digitale Poolse landdag. Maar zou de Tweede Kamer ook worden, als de publieke tribune plus de hele wereld, zich ter plekke met het debat zouden mogen bemoeien.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
