DEN HAAG - De ruim drie miljard euro die regionale overheden gereserveerd hebben voor crisismaatregelen blijven voor een groot deel op de plank liggen.
Door bureaucratie en juridische haarkloverij komen initiatieven om de gevolgen van de recessie te bestrijden uiterst moeizaam van de grond.Dat blijkt uit een rondgang langs betrokken overheden en marktpartijen. Het lukt zelfs niet om het geld dat de landelijke overheid beschikbaar stelt op tijd te besteden, stelt de NVB, branchevereniging van projectontwikkelaars en bouwondernemers.
Minister Eberhard van der Laan (Wonen) heeft 395 miljoen euro gereserveerd voor de woningbouw. Voor 1 januari moet het eerste deel van 100 miljoen euro een bestemming hebben gevonden. "Wij willen dat die termijn wordt verlengd, omdat een groot deel van dat geld voor die tijd geen bestemming heeft", zegt NVB-directeur Frits Nuss.
De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en het Interprovinciaal Overleg (IPO) zeggen dat het crisisgeld moeilijk uitgegeven kan worden, omdat de regels voor staatssteun 'erg strikt' zijn. Als de provincie een maatregel heeft bedacht, moet die eerst zelf toetsen of die aan alle regels voldoet. Daarna doet ook het ministerie van Economische Zaken nog een zogeheten staatssteuntoets, aldus Annemarie Gehrels, beleidsadviseur van het IPO. "Dit is de grootste bottleneck in de lage doorloopsnelheid van projecten." Noord-Brabant is de eerste provincie die geld opzij heeft gezet om de crisis te bezweren. Al in februari kondigde de provincie actie aan. Pas nu komt Brabant met concrete maatregelen.
"Er wordt achter de schermen enorm hard gewerkt", zegt René Meyboom, regiomanager van Bouwend Nederland Zuid. "Bedrijfsleven en ambtenaren doen er alles aan om goede steunmaatregelen te bedenken, maar dat valt niet mee. Vooral de ondersteuning van bouwprojecten komen juridisch vaak niet van de grond."
Daardoor beperkt de regionale hulp zich vooral tot steun aan individuele burgers. Zo heeft Noord-Brabant besloten starters op de woningmarkt financieel te ondersteunen, komt er een woonlastenverzekering die beschermd tegen inkomensverlies door werkloosheid, compensatie bij gedwongen verkoop en een provinciale verkoopgarantie voor huizenkopers die hun oude woning niet verkocht krijgen. Zowel regionale overheden als bouwers vragen zich af of individuele hulp wel past bij de doelstelling van de crisismaatregelen: de bescherming van de werkgelegenheid. Bovendien zitten er ook aan die stimuleringsplannen haken en ogen. Gelderland blies eerder het woongarantiefonds af, waarvoor de provincie vijf miljoen euro had gereserveerd. GS vonden dat de provincie te veel risico liep bij het afgeven van garanties aan huizenkopers.
