Als facilitair medewerker begeleidt Frank Sjaardema ook nieuwbouw voor de vormgevingspoot van De Rooi Pannen in Tilburg. foto Johan Wouters/het fotoburo
BREDA - Je zit nadat je jaarcontract niet is verlengd alweer een tijdje
werkloos thuis. Je weet niet goed welke richting je in zult slaan. Voor je
het weet dreigt het verhaal van de twaalf ambachten en de dertien ongelukken.
Dat is het verhaal van Bredanaar van Friese komaf Frank Sjaardema. Na de
lagere school het koksvak ingedoken, werkte hij een aantal jaren als
instellingskok. "In verpleeghuizen en bejaardenhuizen zit je dan. Toen
kreeg ik de kans om bij een commercieel bedrijf productontwikkeling te doen.
Salades bedenken en kant- en klaarmaaltijden. Dat vond ik toch niet zo'n
succes."
Enfin, paar maanden thuis. "Verkoop, dat leek me
wat. Dus gesolliciteerd. Maar dat bedrijf zocht vooral een
vestigingsmanager. Toch maar gedaan. Na een maand of wat bleek ook dat niet
mijn ding. Het was ook ver reizen vanuit Breda. Dus weer thuis. En in
periode, waarin ook m'n zoontje is geboren, ben ik echt gaan nadenken. Ben
naar het CWI gestapt, competentietest gedaan, en via het CWI bij het Centrum
voor Loopbaanrealisatie in Breda terecht gekomen. Daar word je echt
binnenste buiten gekeerd. Assessment gedaan, gesprekken gevoerd. Dan leer je
jezelf kennen."
Het resultaat bleek te liggen op het scheivlak
van dienstverlening en organiseren. De enige binding zijn z'n oude stiel is
de horeca. Want Frank werkt nu in Tilburg als facilitair medewerker bij De
Rooi Pannen dat jonge mensen opleidt voor horeca, hotelwezen en handel.
Frank, 34 jaar: "Ik had dit veel eerder moeten doen, zo'n doorlichting.
Want ik heb wél geleerd hoe belangrijk het is dat je met plezier naar je
werk kunt gaan. Dat kan ik nu."
Op je plek komen is één ding,
een graadje erger en actueler wellicht: je wordt na twintig jaar trouwe
dienst als lasser ontslagen en je hebt geen diploma's. Je kunt dus bij een
sollicitatie niks laten zien. En als je ook niet zo'n handige prater bent,
is je kans op een nieuwe baan al snel een stukje kleiner.
Daarom
groeit, ook in de politiek, de belangstelling voor EVC: Eerder verworven
competenties, of ook wel: de Erkenning van Verworven Competenties.
Duizenden, misschien wel miljoenen Nederlanders doen of deden hun werk
uitstekend, maar zonder enig schriftelijk bewijs daarvan. Dus alleen de baas
die jou ontslaat weet dat je een toplasser bent of een prima chauffeur.
Zonde, vindt ook Johan Lemans, directeur van het Centrum voor
Loopbaanrealisatie in Breda. Zijn instelling onderzoekt wat mensen écht
kunnen en waar ze zo goed mogelijk op hun (werk-)plek zijn.
Het
CLR krijgt vandaag zijn officiële erkenning als leverancier van
'ervaringscertificaten'. Daarmee solliciteert 't een stuk makkelijker.
"Eigenlijk is het gek", zegt Lemans, "van alles wat we in ons
leven leren, doen we twintig procent op school op, tachtig procent leren we
in de praktijk. Toch leggen we alleen van die twintig procent iets vast."
Het zou verplicht moeten zijn: bij ontslag een werkervaringscertificaat mee.
Dat kan de stap naar een nieuwe baan enorm bespoedigen, vindt Lemans..
