Producten ontwerpen die na hun bruikbare leven óf totaal afbreekbaar zijn in de biosfeer, óf als grondstof dienen voor nieuwe producten.
Dat is de kern van de zogeheten cradle-to-cradlefilosofie van de Amerikaanse architect William McDonough en de Duitse chemicus Michael Braungart. Sinds een tv-documentaire hierover in 2007 krijgt deze duurzaamheidsvisie ook in Nederland steeds meer volgers. Volgens EPEA (Environmental Protection and Encouragement Agency), dat afgelopen zomer een kantoor in Venlo opende om vandaaruit Nederland klaar te stomen voor de filosofie, is de interesse 'enorm'. Hans Havers, een van de twee directeuren, ziet per week zo'n vijfhonderd belangstellenden vanuit allerlei sectoren: bestuurders, ontwerpers, studenten, wetenschappers, techneuten van kleine bedrijven, maar ook van multinationals zoals Philips en DSM. "Maatschappelijke veranderingen zetten nu heel snel door", zegt Havers. "Mensen realiseren zich door onder meer de klimaatverandering en de toenemende schaarste aan grondstoffen dat er iets moet gebeuren. Maar ze weten nog niet op welke manier."Om het 'leegroven' van de aarde te stoppen, moet je grondstoffen hergebruiken, zegt Havers. Dat is op zich geen nieuwe gedachte, want het idee van de opbrandende aarde bestaat al minstens 25 jaar. Maar recyclen alleen is niet voldoende en wordt vaak als duur beschouwd. Cradle-to-cradle gaat uit van een hergebruik dat niet 100 procent hoeft te zijn en tegelijkertijd economisch voordeel kan opleveren.
"Wij richten ons voorlopig vooral op producenten", zegt Havers. "Opdat zij nadenken over de kwaliteit van materialen en het opnieuw inzetten van materialen in een andere levenscyclus. Welke, dat hangt af van de creativiteit van de producent."
Zo maakte een Duits sportkledingbedrijf bijvoorbeeld een volledig composteerbaar en gifvrij T-shirt, terwijl autofabrikant Ford miljoenen bespaart op verwarmingskosten met een zogeheten groendak. Nike zamelt in Amerika gebruikte sportschoenen in, haalt ze uit elkaar en verwerkt onderdelen in nieuwe, milieuvriendelijke gympachtige schoenen.
In Nederland is de organisatie van de Floriade (in 2012 in Venlo) aan de slag gegaan met cradle-to-cradle en in haar kielzog diverse gemeenten en de provincie Limburg. Verder zou in Almere een woonwijk moeten verrijzen met 60.000 huizen volgens het c2c-principe en zijn product-engineers van Philips volgens een woordvoerder 'nadrukkelijk naar cradle-to-cradle aan het kijken'.
Philips treedt evenwel pas naar buiten als er een kant en klaar product ligt waarmee ze de consumentenmarkt op kan.
Ook nóg dichter bij huis zijn er initiatieven, zoals de projecten van de architect Ad Kil uit Bergen op Zoom en zijn Limburgse compagnon Ro Koster.
Meer over cradle-to-cradle: www.epea.nl www.2evoke.nl
Sorteer reacties
