Over liefde die pijn kan doen

door Ali Pankow . zaterdag 06 februari 2010 | 09:35 | Laatst bijgewerkt op: zaterdag 06 februari 2010 | 10:13

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Vlnr.: Oud-Zierikzeeënaar Marien Hogerheijde, Michiel de Haan en Alan Otte vormen het Trio De Verwarring. Op Valentijnsdag treden zij op in café De Gekroonde Suikerbiet in Zierikzee. Foto Raymond Kruisbergen

Vlnr.: Oud-Zierikzeeënaar Marien Hogerheijde, Michiel de Haan en Alan Otte vormen het Trio De Verwarring. Op Valentijnsdag treden zij op in café De Gekroonde Suikerbiet in Zierikzee. Foto Raymond Kruisbergen

Liefde doet soms zeer.

Marien Hogerheijde, Michiel de Haan en Alan Otte lijken daar alles van te weten. Verenigd in trio De Verwarring bezingen zij vooral de doornen van de rozen die de liefde symbolisch omlijsten. Zij doen dat onder meer op Valentijnsdag, zondag 14 februari, tijdens een optreden in café De Gekroonde Suikerbiet in Zierikzee. Het wordt hun eerste optreden in Zeeland.



De Verwarring is een Nederlandstalige rockband uit Amsterdam met als stuwende kracht oud-Zierikzeeënaar Marien Hogerheijde (36). Hij is de zanger, bassist, tekstschrijver en componist van dit trio. Marien ging altijd al voor de muziek. Het is dan ook nooit sprake van geweest dat hij de vishandel van zijn vader Ko aan de Mol in Zierikzee zou voortzetten.



Na wat dollen in onder meer het eilandelijke bandje De Matennaaiers met als credo ‘ Wij verzieken elk feest’, koos Marien voor het serieuzere werk: een studie aan de HKU in Hilversum. Hij is inmiddels op vele fronten actief: ontwerper klankinstallaties, geluidstechnicus, componist, sounddesigner, maar vooral ook muzikant. „Als het goed klinkt, val je niet op”, zegt hij over de technische kant van zijn werk met geluid. Zodra er sprake is van zelf creëren, komt zijn naam wel in beeld. Zo tekent Marien in samenwerking met twee andere componisten voor de ‘muzikale taart Xenax’ en voor de ‘geluidsdansvloer Kosmix’ bij de Klankspeeltuin voor kinderen in Muziekgebouw ’ t IJ in Amsterdam.



Componeren, zingen en musiceren voor De Verwarring blijft overwegend hobby. Zeer serieus genomen, dat wel. „Het zou natuurlijk het mooiste zijn als je van spelen in een band zou kunnen leven, maar ja dat is dan zo’n punt. Zoiets hangt niet zozeer af van hoe goed je bent, maar van wie je op een bepaald moment tegenkomt en welke kansen zich voordoen.”



Terugkijkend op wat hij tot nu toe in diverse formaties produceerde, constateert Marien dat het altijd een combinatie van rock en luisterliedjes is. „En altijd eigen werk, covers daar zijn anderen voor.”



Zijn teksten klinken doorleefd en de meeste belichten de schaduwkant van de liefde: ‘Mijn hart is stil, mijn hart gebroken, doet niet wat ik wil, ik sla slagen over’ bijvoorbeeld in het lied Pijn. Of: ’Ik wil je niet vergeten, mijn gedachten laten gaan. Maar ik moet je laten weten, zo kan ik niet bestaan’ in Verslagen Man. Komt er wel eens een vrolijke tekst voorbij?



„Nou, alleen als het laat wordt en als mij voldoende drank is aangeboden. Dan zijn ze gewaarschuwd in De Biet”, grinnikt Marien. Als hij al lichtende voorbeelden heeft, dan is het de groep De Kift. „En misschien een beetje De Dijk.” Niet Acda en de Munnik? „Nee, zeg daar word ik tegenwoordig zo zenuwachtig van.”



De Verwarring maakt onderscheid tussen ‘Hard’ en ‘ Zacht’ optreden, ofwel ingeplugd of akoestisch. „Het gaat om precies hetzelfde repertoire. Ingeplugd spelen we stevige rock, af en toe tegen het punkende aan. Pas later zijn we ons op het akoestische gaan toeleggen. Dat biedt meer mogelijkheden tot optredens in allerlei kleine kroegen en zaaltjes in Amsterdam. Dat vergt een andere performance en je leert er sterker door spelen. Elke fout valt te registreren, dus die moet je zien te voorkomen. Uiteindelijk zijn wij daardoor in de rockversie ook beter geworden.”



In De Biet wordt het de akoestische versie? „Uiteraard, anders spelen we bijna iedereen de deur uit en hangen er hooguit nog zes mensen verscholen achter de bar.”



Enkele maanden geleden waagde De Verwarring een poging in de voorronden voor Volgspot Open Podium 2009 van de NCRV. Met succes: het trio wist door te dringen tot de finale. Ze werden geen winnaar, maar waren als finalisten wel op Radio 2 te beluisteren. Inmiddels is het drietal ook de studio ingedoken voor de opnamen van hun eerste cd. „We hebben nu ruim 25 eigen nummers, een aardige keus dus”, zegt Marien.



Hij schat dat het tussen de 10 en 15 jaar geleden is dat hij hier voor het laatst heeft opgetreden, op festival Anywave van Brogum. Tijd dus om weer eens van zich te laten horen in Zierikzee.



Zondag 14 februari, Café De Gekroonde Suikerbiet, 17.00 uur.

Container cultuur buttons

Cultuur