ANP
[UPDATE] BRUSSEL - Een groot aantal slachtoffers van misbruik binnen de rooms-katholieke kerk in België was niet ouder dan vier jaar. Gemiddeld waren de kinderen twaalf jaar oud.
In sommige gevallen ging het zelfs om peuters van twee. Tot die conclusie komt de onderzoeksgroep onder leiding van kinderpsychiater Adriaenssens die onderzoek deed naar het misbruik in opdracht van de kerk. Zeker dertien slachtoffers hebben zelfmoord gepleegd. Adriaenssens verzamelde honderden gevallen van kindermisbruik.
Lees het hele rapport van de commissie Adriaenssens of bekijk hieronder een analyse van de dossiers van de 475 slachtoffers, die naar de commissie stapten:
* Twee derde van de slachtoffers zijn mannen, een derde vrouwen. Er zijn amper 45 meldingen uit Franstalig België. 80% van de slachtoffers is momenteel ouder dan veertig jaar.
* Gemiddeld zijn de slachtoffers 12 jaar als het misbruik start, maar één was slechts twee jaar oud. Vrouwelijke slachtoffers zijn gelijkmatig over alle leeftijden verspreid, de jongens lopen een veel hoger risico tussen 10 en 14 jaar.
* Uit de getuigenissen blijkt dat het niet gaat over oppervlakkige betastingen, maar om oraal en anaal misbruik, gedwongen en wederzijdse masturbatie.
* Er is seksueel misbruik in àlle religieuze ordes. Maar er is geen enkel feit die door nonnen gepleegd.
* Dertien slachtoffers pleegden zelfmoord.
* Slechts 5% van de gekende slachtoffers stapte naar het gerecht.
* De helft van de gekende daders is momenteel al overleden.
* De feiten gebeurden tussen de jaren vijftig en het einde van de jaren tachtig in internaten waar men in die periode soms maar om de drie weken naar huis mocht gaan. Volgens de Commissie gebeurde het misbruik in àlle scholen voor jongens. Na 1985 is er een scherpe daling van het aantal gekende slachtoffers.
* Twee op de drie slachtoffers die al door de Commissie persoonlijk werden ontmoet hadden de feiten in hun jeugd aan hun ouders verteld, maar bijna niemand werd geloofd.
* Het celibaat is zelden de oorzaak van het seksueel misbruik dat de daders plegen, zo blijkt uit de eerste gesprekken met daders.
De Commissie beveelt naast een discussie over de verjaringstermijn nog een aantal andere dingen aan:
* Ook seksueel misbruik in andere religies moet worden opgevangen. Adriaenssens pleit voor een vertrouwenscentrum voor volwassenen, dat niet alleen seksueel misbruik aanpakt, maar ook geweld.
* De Kerk moet meer aandacht hebben voor de partners van de slachtoffers, want ook zij zijn slachtoffer.
* De Kerk moet ernstiger straffen opleggen aan daders die zich pas melden als de zaak door de slachtoffers zelf is aangekaart. Ze moet ook daderhulp organiseren.
* De Kerk moeten bovendien een solidariteitsfonds oprichten waarin de plegers geld storten voor de slachtoffers.
* Slachtoffers moeten in de Kerk een aanwijsbare plaats krijgen. De Commissie denkt aan een dag voor slachtoffers van de Kerk of een plaats voor herinnering of gebed.
Over de aangekondigde opvolgingscommissie zegt het rapport:
* Er moet een opvolging komen, maar die zou best niet “Commissie” heten, omdat dit te veel suggereert dat de gerechtelijke aanpak primeert. De slachtoffers moeten ook kunnen kiezen tussen pastorale zorg en hulpverlening.
* De slachtoffers moeten zelf kunnen beslissen hoe hun herstel het beste verloopt: wie naar justitie wil, moet dat kunnen doen. Adriaenssens pleit terzake voor een apart meldpunt voor slachtoffers binnen Justitie zelf.
* De slachtoffers moeten adequaat vertegenwoordigd worden. Nu zijn er te veel verschillende groepen, die allemaal namens “de slachtoffers” spreken en verschillende ideeën opperen.
* De Commissie dankt Vlaams minister Jo Vandeurzen omdat hij onmiddellijk na de inbeslagnames van de dossiers door het Brussels gerecht een initiatief lanceerde om de slachtoffers te helpen.
Sorteer reacties
