Een man loopt langs een beschadigde weg in Christchurch. De aardbeving van zaterdag vernielde gebouwen, huizen en spoorlijnen. Er vielen geen dodelijke slachtoffers. foto David Alexander/AP
Christchurch - De aarde schokte hevig afgelopen zaterdag in Christchurch, Nieuw-Zeeland.
De Nederlandse gemeenschap in en rond de stad raakt er niet over uitgepraat. 'Aardbeving! Aardbeving!', gilde Wendy Kouwenberg (38) zaterdagmorgen zo hard mogelijk door het huis om haar tienjarige dochter wakker te maken. "Het was heel angstaanjagend", vertelt de Nederlandse, die veertien jaar in Nieuw-Zeeland woont, door de telefoon.De aardbeving die het zuidelijke eiland zaterdagochtend vroeg (lokale tijd) trof, was zwaar. De hevigste schok was 7.1 op de schaal van Richter. In het centrum van
Christchurch stortten hele gevels op straat. Schuilen onder een tafel, bed of deurpost, dat zijn de beste plaatsen. "Mijn dochter leert dat op school, dus weet ik het ook", vertelt Kouwenberg, die in het oosten van de stad woont. "Binnen twee seconden stond ik onder een deurpost." De schok duurde zo'n 45 seconden, herinnert de 62-jarige Annie van der Dussen zich. "Maar het leek veel langer. Het was alsof het huis een halve meter werd opgetild." De schade bij Kouwenberg en Van der Dussen viel mee. Geen gescheurde muren, alleen een paar omgevallen fotolijstjes en gebroken serviesgoed. Maar in het stadshart zijn negentig oude gebouwen ingestort. In totaal raakten vijfhonderd panden zo zwaar beschadigd dat ze als verloren worden beschouwd. De lokale overheid schat dat herstellen van de schade zeker één miljard euro zal kosten. In Christchurch en het nabijgelegen Kaiapoi was een uitgaansverbod van kracht in de eerste nacht na de beving. Inmiddels komt het 'normale' leven weer op gang, al moet het water uit de kraan nog worden gekookt om eventuele bacteriën te doden.
Wonder boven wonder vielen er geen doden. Eén man werd in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht nadat een schoorsteen op hem was gevallen. Een ander moest zich laten behandelen voor flinke snijwonden. Dat wonder is sinds de beving nog steeds het gesprek van de dag, aldus Kouwenberg. "Het had veel erger kunnen zijn, zeggen de mensen." Het vroege tijdstip van de beving moet de reden zijn voor de weinige zwaargewonden, denkt Van der Dussen. De meeste gebouwen in de stad zijn aardbevingbestendig, gebouwd omdat Nieuw-Zeeland op een breuk in de aardkorst ligt waar jaarlijkse talloze kleine en grotere bevingen plaatsvinden. Meestal zonder gevolgen.
Twee dagen later zit de schrik er nog goed in bij Theo Boekel (64) en zijn partner. In hun huis in het landelijke Courtenay, op zo'n veertig kilometer van Christchurch, stonden zij doodsangsten uit. Nadat de stroom was uitgevallen zaten ze ineens in het donker, zonder telefoon. De eerste buren pas een halve kilometer verderop.
De 64-jarige Boekel heeft geen behoefte zijn emoties te verhullen. "Ik heb het gevoel dat dit mijn huis niet meer is. Ik voelde me veilig, maar tegenover zulk geweld sta je machteloos." Wonen op het platteland was altijd mooi en vredig, zegt hij, maar die idylle is verstoord. "Maar ze komt vast terug."
