Een schip nadert Alpha Ventus. Als de problemen met de molens opgelost kunnen worden, voorzien ze 50.000 huizen van energie. foto EPA
BERLIJN - De lucht boven de Duitse Noordzee is strakblauw, de zee vrijwel glad.
Twee uur lang beukt de boot over het water, op weg naar de horizon. Dan, na bijna vijftig kilometer, zijn ze te zien: twaalf reusachtige windmolens, elk zo hoog als de Dom van Keulen. Duitslands eerste offshore windmolenpark 'Alpha Ventus' oogt indrukwekkend. Alpha Ventus is het prestigieuze begin van de duurzame energierevolutie die de regering van bondskanselier Angela Merkel (CDU) wil bewerkstelligen. Windenergie is daarvan hét symbool.
Niet voor niets begon Merkel haar recente energiepromotiereis door Duitsland bij een windmolenpark in het noorden van het land.
In 2030 moet twee derde van de Duitse energie uit duurzame energiebronnen komen, zo is de ambitieuze doelstelling van de regering. Windenergie is daarbij naast zonne-energie de grootste rol toebedacht. Bedrijven hopen op de export van Duitse windtechnologie. Zo gaat het Duitse Bard Engineering zo'n 55 kilometer ten noorden van Schiermonnikoog 120 windmolens bouwen voor Nederland.
Alpha Ventus, waarvan de kosten circa 345 miljoen euro bedragen, is officieel een proefproject. Officieuze doelstelling is de Duitse bevolking te winnen voor windenergie. Mislukking is daarom geen optie.
Twee maanden na de opening, eind april, liep het project echter al ernstige averij op.
De helft van de windmolens draait zeer beperkt of helemaal niet. Twee windmolens moesten zelfs buiten bedrijf worden gesteld 'wegens constructiefouten'. Reparatie moet op het vasteland plaatsvinden en neemt waarschijnlijk maanden in beslag. Een woordvoerder van Alpha Ventus weigert van een defect te spreken: "Het is immers een pilotproject."
Een tweede tegenvaller dreigt. Alpha Ventus is vanwege het milieu – de Wadden zijn beschermd gebied - zeer ver uit de kust gebouwd. De fundamenten van de windmolens staan bijna dertig meter diep in zee. Vanwege de daarmee gepaard gaande hogere kosten stak de Bondsregering 30 miljoen euro in het project. Volgens de Europese Commissie in Brussel is er hierbij mogelijk sprake van oneerlijke concurrentie.
Deskundigen wijzen intussen op de extreem hoge kosten van windmolenparken in zee. De 25 parken voor de Duitse kust waarvoor al een vergunning is afgegeven, moeten worden aangesloten op het stroomnet. Dat is soms duurder dan het windmolenpark zelf. De kosten lopen in de miljarden en worden doorberekend aan de Duitse energiegebruikers. Om windenergie te stimuleren heeft de wetgever namelijk bepaald dat investeerders tot 2015 de verbinding met het vasteland niet voor hun rekening hoeven te nemen.
"Offshore windkracht is een bijzonder dure vorm van energieopwekking", meent hoogleraar Energiesystemen Georg Erdmann van de TU in Berlijn.
Omdat windenergie eigenlijk onrendabel is, krijgen de energiebedrijven daarnaast een vergoeding van 15 eurocent per kilowattuur voor windenergie van zee. Bij windmolens op land is dat negen cent. Opgeteld kostte de subsidie van duurzame energie in 2008 bijna negen miljard euro. In 2016 loopt dit bedrag op naar ruim 11 miljard en neemt dan gestaag af. Pas na 2030 is geen subsidie meer nodig, zo denkt het ministerie van Milieu.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
