Blikken van verstandhouding wisselen ze niet uit. Dati, die anderhalf jaar geleden nog als 'Sarko-girl' door het leven ging, wordt binnenkort afgeserveerd naar het Europees Parlement. Tussen Sarkozy en Alliot-Marie heeft het nooit echt goed geboterd. Beide ministers zitten een meter van hem vandaan.
Sarkozy lijkt er steeds meer alleen voor te staan. Hij is nu al ruim een jaar ongeliefd bij het merendeel van zijn landgenoten. Eerst was het zijn 'blingbling-imago' dat de voornaamste boosdoener leek, maar ook nu hij dat enigszins van zich afgeschud heeft, blijven de Fransen kritisch.
De uitvoering van het ambitieuze sociaal-economische hervormingsprogramma dat Sarkozy bij zijn aantreden voor ogen had, komt daardoor steeds meer in gevaar. De president heeft de kleine twee jaar die hij aan de macht is allerminst stilgezeten en talrijke hervormingen in gang gezet: de belasting is omlaag gegaan, de 35-urige werkweek bestaat vooral nog op papier, de universiteiten komen op eigen benen te staan om de internationale concurrentie beter aan te kunnen en er is een begin gemaakt met de hervorming van het genereuze pensioenenstelsel, dat onbetaalbaar is geworden.
De plannen van Sarkozy gaan echter veel verder. De pensioensgerechtigde leeftijd, nu 61 voor de meeste Fransen, moet verder omhoog en het ziektekostenstelsel moet grondig op de schop. Bovendien wacht de arbeidsmarkt op een flexibilisering die bij zou moeten dragen de werkloosheid terug te dringen. Stuk voor stuk hervormingen die garant staan voor breed gedragen volksprotest. De financiële crisis maakt de missie van Sarkozy er niet gemakkelijker op.
Veelzeggend is een recente opiniepeiling waaruit de gepensioneerde president Jacques Chirac naar voren komt als de populairste Franse politicus. Sarkozy staat op die lijst op nummer 33. Chirac, die nog steeds verdacht wordt van corruptie, geniet het vertrouwen van twee keer meer Fransen dan Sarkozy.
Wellicht zegt de peiling in het tijdschrift Paris Match minder over hun leiders, dan over de Fransen zelf. Twee jaar geleden toonde een meerderheid zich nog dolblij dat ze eindelijk verlost waren van Chirac, die voor velen het symbool was geworden voor twaalf jaar stilstand.



















