JAKARTA - Zijn Indonesische klasgenootjes herinneren zich Barry Soetoro, tegenwoordig beter bekend als Barack Obama, als een dik, lang jongetje met zwart kroeshaar, dat nergens in uitblonk. Het was voor hen dan ook een complete verrassing toen ze hem in het Amerikaanse tijdschrift Time zagen staan. "Pas toen ik een foto zag waarop hij lachend stond, herkende ik hem.
Zijn lach is niets veranderd." Oud-klasgenoot Rully Dasaad denkt met plezier terug aan zijn tijd met Barry, die het heeft geschopt tot Amerika's eerste zwarte presidentskandidaat.Obama bracht vier jaar van zijn jeugd door in de Indonesische hoofdstad Jakarta. Zijn moeder hertrouwde met de Indonesische Lolo Soetoro en verhuisde in 1968 van Hawaï naar Indonesië om bij haar man te zijn. De onverharde straten van de wijk waarin het gezin kwam te wonen veranderden tijdens de moessonregens in een modderpoel, veel van de huizen hier waren van bamboe.
Als zesjarig jongetje liep Obama iedere dag naar zijn katholieke basisschool, waar hij les kreeg van Israella Darmawan. "Barry had toen al een natuurlijk overwicht", vertelt ze. "Als zijn klasgenootjes veel lawaai maakten, zorgde hij dat ze weer stil werden."
Zijn leven in Jakarta was een groot avontuur, waar hij een schat aan ervaringen opdeed, schrijft Obama later in zijn autobiografie. Hij werd er geconfronteerd met de minder leuke kanten van het bestaan. 'Ik leerde dat de wereld gewelddadig, onvoorspelbaar en vaak wreed was.' Ook in zijn toespraken vertelt hij over zijn jeugd: 'Als jongetje speelde ik op blote voeten met kinderen die onmogelijk dezelfde dromen konden hebben als ik.'
Voormalig klasgenoot Dasaad is ervan overtuigd dat Obama vanwege zijn Indonesische verleden de perfecte presidentskandidaat is. "De jaren die hij hier heeft doorgebracht hebben hem gevormd. Hij heeft geleerd over eenheid in verscheidenheid, over verschillende etniciteiten en andere religies. Hij kan een brug vormen tussen het Westen, het Midden-Oosten en Azië." Obama en Dasaad gingen samen naar de tweede school van Obama. Dezelfde school die door Amerikaanse media is afgeschilderd als een radicale, islamitische koranschool. Maar het is een gemengde school, er wordt geen haat gepredikt.
De klasgenoten van toen komen zo'n drie keer per jaar bij elkaar om herinneringen op te halen. De laatste ontmoeting was speciaal georganiseerd om steun uit te spreken voor Obama. De vriendjes van vroeger, de juffen en meesters hopen vurig dat 'hun Barry' de volgende president wordt van Amerika. En dat hij, zoals juf Darmawan zegt, 'zijn oude school misschien met een bezoekje wil vereren'.
