Arts snapt er zelf ook niets van

Auteur: door Frouke Tamsma | donderdag 09 september 2010 | 07:55 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 09 september 2010 | 08:13

Tekstgrootte

Een huisarts moet elke behandeling een eigen code en prijskaartje geven. foto Koen Suyk/ANP

Een eerstelijnspsycholoog die 39 consulten op één dag declareert bij de zorgverzekeraar.

Een tandarts die rekeningen van patiënten indient die hij nooit heeft gezien. Een fysiotherapeut die herhaaldelijk de handtekening van een huisarts vervalst. Jaarlijks krijgen zorgverzekeraars zo voor honderden miljoenen aan verkeerde declaraties van artsen en ziekenhuizen binnen. "Het grootste deel berust op fouten, maar we treffen ook regelrechte fraude aan", zegt een woordvoerder van verzekeraar CZ. Grote boosdoener is het zogenoemde DBC-systeem (diagnosebehandelingcombinaties) dat in 2005 is ingevoerd.

Vroeger kregen ziekenhuizen elk jaar een zak geld, waarvan salarissen, medische apparatuur en medicijnen werden betaald. Was het geld op, dan ging de operatiekamer op slot en werden er dat jaar geen ingrepen meer uitgevoerd. Lange wachtlijsten waren het gevolg. Nu krijgt het ziekenhuis voor delen van de zorg meer geld naarmate er meer patiënten worden geholpen. Dit heeft een gunstige uitwerking op de wachtlijsten gehad, maar er kleven nadelen aan.

In het systeem heeft elke behandeling zijn eigen code en prijskaartje gekregen.

Het overzicht is totaal weg. Erger, het DBC-systeem, waar jaarlijks 20 miljard euro in omgaat, blijkt fraudegevoelig. Door de veelheid aan DBC's kan een specialist tamelijk onopvallend een duurdere DBC declareren dan de feitelijke behandeling. Jacques Oskam, bestuurslid van de Nederlandse Vereniging voor Heelkunde en zelf vaatchirurg, ziet dit ook gebeuren. "Maar de ziekenhuizen kunnen zelf ook binnen een bepaalde bandbreedte aan de knoppen draaien. De ziekenhuisbestuurder zet er een krabbel onder en klaar." De NVZ Vereniging van Ziekenhuizen erkent dat ook ziekenhuizen 'spooknota's' indienen. "Het hele proces is ondoorzichtig, daar is iedereen het over eens", zegt een woordvoerder.

Zorgverzekeraars doen er alles aan om dubbele en onterechte declaraties op te sporen.Omdat fraude moeilijk te bewijzen is, roepen de verzekeraars hun verzekerden op altijd alert te zijn op verdachte nota's. De patiënt is immers de enige die echt kan controleren of een bepaalde operatie ook daadwerkelijk is uitgevoerd. Of hoeveel specialisten er aan zijn bed hebben gestaan.

© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.

Reacties

Sorteer reacties

Ik zie nooit een rekening, hoe kan ik hem dan controleren ???
Vroeger kreeg je nog de tandarts rekening thuis voor controle.
Dus frauderen is heel gemakkelijk !!!!

patient - 09-09-2010 | 13:43

Het zou beter zijn als patiënten gelijk na een behandeling een nota zouden krijgen van de behandeling wat er precies is behandelt door de behandelaar. Daarnaast zou de patiënt ook van zijn zorgverzekering de copiën van declaraties die de behandelaar over hem of haar heeft ingediend bij die zorgverzekering, toegestuurd moeten krijgen. Dus de patiënt zelf laten controleren of alles klopt !! Dit kost dan een enkele postzegel maar hierdoor zouden die 280 miljoen Euro (2009) per jaar die onterecht is gedeclareerd bespaard kunnen worden waardoor we met z`n allen minder voor deze zorgverzekering zouden moeten betalen.

Gert - 09-09-2010 | 13:21

Een arts die na tien jaar universiteit nog iets niet snapt, hoef ik niet als arts. Ik denk echter dat ze maar al te goed weten wat er aan de hand is.

Julius - 09-09-2010 | 08:52

Wie anders dan bureauraten bedenken zo'n systeem met 30000 declaratiemogelijkheden? En als het niet blijtk te functioneren dat zijn zorgverleners weer degenen die schuldig zijn. Standaard gebruik als plannen niet werkbaar blijken te zijn.

De Vogelvrije Huisarts - 09-09-2010 | 08:16

Reageren

Naam: E-mail: Reactie:

Klik hier en lees het Privacy Statement

Zo reageert u:

Op de website van BN DeStem kunt u reageren op de artikelen. Soms worden (delen van) reacties ook gepubliceerd in de krant.

De redactie kan bijdragen zonder opgaaf van reden weigeren.

Daarbij hanteren wij onder meer de volgende voorwaarden:

Onder de reactie moet altijd uw voornaam, achternaam en woonplaats staan.

De reactie moet kort en bondig (max. 400 tekens) zijn.

De reactie mag niet beledigen, discrimineren of nodeloos kwetsen.

De reactie mag geen scheldwoorden of bedreigingen bevatten.

De reactie moet betrekking hebben op het artikel waaronder de reactie wordt geplaatst.

De reactie mag geen reclame-uiting bevatten.

De reactie mag geen privé-gegevens van derden bevatten.

De reactie mag geen links naar illegale zaken bevatten (software, muziek, etc.).

De reactie mag geen inbreuk zijn op het auteursrecht van anderen.

Reacties onder overduidelijk valse naam kunnen worden geweigerd.

De reactie moet begrijpelijk en leesbaar zijn.

De redactie houdt zich aanbevolen voor tips, maar zal niet tot plaatsing overgaan van:

Reacties die (impliciete) beschuldigingen of verdachtmakingen van misdrijven bevatten, zolang er (nog) geen gerechtelijke uitspraak is.

Reacties die de identiteit van verdachten onthullen. Evenmin van slachtoffers, zolang de redactie geen bevestiging van de politie heeft (en wij mogen aannemen dat de familie is ingelicht)

Over het al dan niet plaatsen van reacties wordt niet gecorrespondeerd.

Het IP-adres van de afzender van een reactie wordt automatisch opgeslagen in het redactioneel systeem. Het kan worden afgestaan aan derden in het kader van een strafrechtelijk (voor)onderzoek, namelijk als de redactie van mening is dat een groot maatschappelijk belang in het geding is. Ook daarover wordt niet gecorrespondeerd.