Dinsdagnacht kreeg CDA-fractieleider Maxime Verhagen een sms'je. Of hij soms kon helpen. Het bericht kwam van Piet Hein Donner, die van een afstandje de perikelen in de CDA-fractie had gadegeslagen. Het aanbod bleek een goede greep, 24 uur later was de crisis - althans ogenschijnlijk - bezworen.
Zijn profiel van redder in nood van het CDA begon al een beetje sleets te worden, maar opeens stond hij er weer. Na uren praten, sussen, verzoenen, passen en meten had Donner de hoofdrolspelers van het conflict woensdag waar hij ze hebben wilde. Kort na middernacht stapten de CDA-Kamerleden 'eensgezind' uit de fractiekamer naar buiten. De onderhandelingen over een rechts kabinet konden doorgaan, en niemand, ook medeonderhandelaar Ab Klink niet, stapte uit de fractie, kon Verhagen opgelucht melden aan de aanwezige pers.
Het mag een huzarenstukje heten. Weinigen binnen en buiten het CDA hadden er woensdagavond nog vertrouwen in dat de partij een uitweg kon vinden uit de patstelling die was ontstaan tussen voor- en tegenstanders van onderhandelingen met de PVV. De strijd tussen fractieleider Maxime Verhagen en zijn getrouwen enerzijds en dwarsligger Ab Klink en twee medestanders anderzijds was hard en fel.
De minister van Sociale Zaken werkte woensdag op zijn departement gestadig aan een compromis. Eerst voerde hij gesprekken met Ab Klink, later ook met de andere 'dwarsliggers' Ad Koppejan en Kathleen Ferrier. Halverwege de avond stapte Donner zwijgzaam en met een frons op zijn voorhoofd naar de gangen van de CDA-fractie, waar een langdurige praatsessie met Verhagen volgde.
Tot verbazing van velen slaagde de missie van Donner. Het compromis: de onderhandelingen over het kabinet met de PVV en de VVD gaan door, maar ook als de fractie straks niet unaniem positief is over de uitkomst van de onderhandelingen, wordt het conceptregeerakkoord toch met een positief advies voorgelegd aan de CDA-leden. Voorlopig kunnen de Kamerleden met die constructie leven.
Het is niet voor het eerst dat Donners bemiddelingstalent effect sorteert. Een van zijn eerste grote politieke klussen was het zoeken van een compromis voor het muurvaste WAO-dossier in 2002.


















