CDA-minister Piet Hein Donner (Sociale Zaken) praat woensdagavond op het Binnenhof met de pers. foto Robin Utrecht/ANP
Het CDA sluit de rijen, zo luidde de officiële boodschap woensdagnacht. "We gaan eensgezind verder", aldus fractievoorzitter Maxime Verhagen, die erkende dat de partij 'een paar moeilijke dagen' doormaakte.
Zie ook:
Toch? Een korte nacht later is er weinig te merken van de hervonden gelijkgestemdheid. De wandelgangen rond het CDA lijken nog steeds op 'snipers alley'. Anoniem blijven de christendemocraten met scherp schieten, het vizier onverminderd op elkaar gericht.
Het favoriete doelwit: Ab Klink, de grote dissident die de 'morele superioriteit' in pacht lijkt te hebben sinds een brief uitlekte waarin hij de vermeende duistere motieven van Geert Wilders uit de doeken doet. "Het beeld ontstaat dat Ab principes heeft en wij niet", zegt een CDA'er. "Wij worden afgeschilderd als meelopers. Dat accepteer ik niet."
Zo ziet de eensgezindheid bij het CDA er dus uit: Ab heeft het verkeerd begrepen, Ab heeft Verhagen beschadigd, Ab wilde horen wat hij wilde horen, Ab had die 'veel te lange brief' nooit moeten schrijven en Ab kan niet halverwege 'het proces' namens iedereen de stekker er uit trekken.
Het woord 'eensgezind' - eerder nog met zoveel opluchting uitgesproken door Verhagen – blijkt ook in een ander opzicht rekkelijk. In werkelijkheid heeft de fractie eensgezind geaccepteerd dat er verdeeldheid is. De fractie hoeft nu niet langer unaniem vóór te stemmen om het regeerakkoord voor te leggen aan het partijcongres. Klink en zijn twee mededissidenten Kathleen Ferrier en Ad Koppejan zijn hun veto kwijt. Ook bij een stemverhouding van achttien tegen drie gaat 'het proces' door. Eerder was nog het motto: 'We doen het met z'n allen of we doen het niet'. Maar dat was voor De Brief. Nu is het motto: 'Een kleine minderheid mag niet de wil opleggen aan de meerderheid'.
De verwachting is dat het partijcongres Verhagen zal steunen. "En dan moet je van goeden huize komen om dwars te blijven liggen", zegt een CDA'er. De dissidenten kunnen misschien de rest van de fractie negeren, maar kunnen ze ook de wens van de partij negeren?
Als de drie dwarsliggers toch hun rug recht houden, komt de 'nucleaire optie' op tafel. De drie moeten dan hun zetel opgeven en plaats maken voor andere kandidaten. Er zijn immers strakke interne partijregels. Mensen die zich niet kunnen vereenzelvigen met het fractiestandpunt mogen niet als eenmansfractie verder in de Tweede Kamer. Iedereen heeft z'n handtekening gezet onder een dergelijke verklaring – 'ook Ab'.
Het is de vraag of de dissidenten zich houden aan die afspraken. Het staatsrecht biedt ruimte om alleen verder te gaan, ongeacht of dat in strijd is met CDA-regels.
Sorteer reacties
