Niet beschikbaar!
Susanne Kraak-Schoemaker wordt morgen de eerste vrouwelijke commandant van het 334-squadron op Vliegbasis Eindhoven. foto Jean Pierre Reijnen/GPD
Een prachtbaan. Fantastisch. Geweldige uitdaging.
Handen meteen uit de mouwen. Ze popelt. Maar, bekent ze, ze moet wel even leren leven met een nadeel: door het inwerken zit zelf vliegen er de komende maanden even niet in. En dat zal ze missen. "Geen mooier gevoel dan in de lucht te zijn", verzucht ze.Vliegen is geen bevlieging voor de kersverse commandant. "Ik ben opgegroeid in Aalsmeer, letterlijk onder de rook van Schiphol. De hele dag kwamen er vliegtuigen over en ik was meteen gebiologeerd. Ik herinner me goed dat ik op mijn dertiende thuis vertelde dat ik gezagvoerder wilde worden op een 'widebody', zo'n grote viermotorige kist."
Vader vond het fantastisch, moeder werd haar grootste fan, maar wees haar er eerst wel op dat het geen voor de hand liggende keus was voor een vrouw. "Ik heb daar wel een beetje naar geluisterd en ben begonnen als stewardess. Wel vliegen dus!"
Ze kon het echter niet laten en volgde in haar vrije tijd een opleiding tot verkeersvlieger. In Amerika kreeg ze haar eerste eigen kist en draaide meteen zo veel mogelijk vlieguren om snel met de grote jongens te mogen vliegen. Toen dat mocht, bleef er toch iets knagen. "Burgerluchtvaart was aardig, maar elke dag van A naar B en weer keurig terug: nee. Dat ging het niet worden." Dus ging ze tien jaar geleden naar de luchtmacht. Ook hier mocht ze meteen op de allergrootste toestellen, de KDC10. "Heerlijk. Mijn hart ligt bij de grote toestellen." Waarom kan ze niet echt verwoorden.
Wat het machtige van vliegen is, beter: "Het is het ultieme gevoel van vrijheid. Die derde dimensie gebruiken, is uniek. Er is geen mooier gevoel dan in een cockpit zitten en de zon zien opgaan. Met daarbij altijd in je achterhoofd het besef hoe wonderlijk het is dat zo'n zwaar ding kan vliegen."
Vliegen was haar ene passie, leidinggeven bleek een andere. "Als vlieger ben je manager van een toestel en bij de luchtmacht groeit je verantwoordelijkheid bijna vanzelf. Dat beviel me goed."
En: met 334-squadron op de Vliegbasis Eindhoven heeft ze nu het mooiste squadron, vindt ze. Twee DC10's, een Gulfstream en vanaf Schiphol twee Dorniers van de kustwacht. De KDC10's kunnen alles: het zijn vliegende tankstations, maar ze vervoeren ook vracht, of mensen. En dat kunnen hulpgoederen zijn of wapens, soldaten of vluchtelingen. "We zijn militair inzetbaar, maar ook humanitair. Wij kunnen alles."
Niet zij, maar de luchtmacht benadrukt dat ze de enige vrouwelijke KDC10-piloot en commandant van een vliegend squadron is. Voor haar speelt haar vrouwzijn geen opvallende rol.
"Het was hard werken om op deze plaats te komen, maar dat moeten mannen ook. Nee, voor mijn gevoel heb ik niet harder moeten knokken dan zij."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
