Niet beschikbaar!
AMSTERDAM - Regenboogkleuren in de kerkbanken, roze bloemen, een zangkoor in het roze gekleed voor in de kerk en een 'roze' liturgie.
In Amsterdam werd gistermiddag een 'roze kerkdienst' gehouden om de Gay Pride af te sluiten. Eén van de predikanten die sprak tijdens de dienst, was de homseksuele predikante en geestelijk verzorger Hantie Kotzé.Een 'roze kerkdienst', waarom?
"Spiritualiteit en seksualiteit is een lastig thema. Tijdens de Gay Pride wilden we een statement maken dat die twee ook bij elkaar horen. Homoseksuelen hebben zo vaak iets naars meegemaakt in de kerk. Met de kerkdienst na de Gay Pride wilden we onze gastvrijheid aan het publiek van de parade zichtbaar maken."
Zitten er nog veel gelovigen noodgedwongen in de kast, denkt u?
"In de meeste kerken gaat het thema homoseksualiteit en spiritualiteit niet met dezelfde vrijmoedigheid en hetzelfde gemak gepaard zoals hier in de Keizersgrachtkerk. Hier worden bijvoorbeeld elke maand Evangelische Roze Vieringen gehouden. Veel homoseksuelen voelen zich niet welkom in de kerk. De dialoog rondom spiritualiteit en homoseksualiteit vraagt veel wijsheid."
De dienst maakte veel emotie los bij kerkgangers en ook bij u. Waarom was het zo beladen?
"Ik kan alleen maar voor mezelf spreken. Ik kom uit een land, Zuid-Afrika, waar gay-gelovigen in de kerkgemeenschap nog niet uit de kast kunnen komen. Die veilige ruimte is er niet. Dat het hier wel, kan, ontroerde me. Bij het nummer Omhels me dan braken veel mensen. Een geloofsgemeenschap heeft zoveel waarde."
U voer zaterdag tijdens de parade ook mee op het 'Heilig Bootje', de boot van de Protestantse Kerk Amsterdam tijdens de Gay Pride, tussen drie andere predikanten. Hoe was dat?
"Op ons bootje in de grachten stond de leus 'christen en homo, niemand valt buiten de boot'. Dat vond ik zo mooi bedacht. Want zo is het."
Kregen jullie als kerk ook kritiek vanwege zoveel uitbundigheid?
"Het waren overwegend stralende gezichten. Maar er waren ook genoeg mensen, ook homoseksuelen, die zich er niet in konden vinden omdat ze het bijvoorbeeld te decadent vonden. Maar als je merkt in de samenleving dat er weer stappen terug in de tijd worden gezet, dan moeten wij weer laten zien dat dit wel kan. Hoe bescheiden of uitbundig ook. Dat het geloof er ook is om moed te vatten. En er valt zeker genoeg te vieren."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
