REUSEL - Een moderne man; geen pastoor van de oude stempel. Joviaal ook. Iemand die het liefst op zaterdagnacht de kerk zou opengooien om meer jeugd te lokken en discotheken afstruint om jongeren voor het geloof warm te maken.
Het is één kant van pastoor Luc Buyens van Reusel. Wie dieper graaft, krijgt
een heel andere kant te zien. Die van een aartsconservatief, die hel en
verdoemenis predikt over al wie zich niet aan de streng katholieke leer
houdt.
Met zijn weigering om de homofiele prins carnaval van
Reusel, Gijs Vermeulen, de hostie uit te reiken, werd Buyens landelijk
nieuws. Zondag voert de homo-beweging opnieuw actie tegen Buyens, tijdens de
mis in de Sint Jan in Den Bosch.
Het was niet de eerste keer,
vertelde Truus Reuser tegen de Gay-krant. Volgens haar weigerde hij ook
tijdens de begrafenis van haar man om haar homofiele zoon de hostie te
geven. Ook na de begrafenis bleef hij haar zoon bestoken met zijn rigide
geloofsopvattingen. "Hij liet weten dat mijn zoon geestesziek was en
dat hij hem wel kon genezen."
Buyens zelf zwijgt in alle
talen. De media te woord staan, weigert hij. Zijn telefoon beantwoordt hij
niet. Zijn antwoord was zijn preek afgelopen zondag. Daarin zei hij: "
Ik heb niemand met de vinger willen wijzen. Ik wil niet discrimineren of
iemand pijn doen." Was zijn actie in de carnavalsmis een foutje? Heeft
Buijens zich vergaloppeerd? "Misschien", oppert Peter-Jan Margry,
onderzoeker religieuze cultuur van het Meertens-instituut in Amsterdam.
"Ik vermoed dat hij door zijn conservatieve opvattingen een beperkte blik
op de wereld heeft en niet bevroed heeft wat hij zou losmaken. Hij heeft de
Nederlandse verhoudingen verkeerd ingeschat. Maar hij is niet uniek.
Nederland telt wel meer conservatieve geestelijken. En in België komen ze
nog veel vaker voor." Buyens is afkomstig uit het Belgisch-Limburgse
Hamont-Achel.
Niets wees er in zijn jeugd op dat hij pastoor zou
worden. Hij begon zijn loopbaan als elektromonteur bij het vroegere
bussenbedrijf BOVA in Valkenswaard. Daarna bestierde hij een klein
restaurantje in zijn geboorteplaats Hamont. Hij zocht naar een diepere
betekenis van het leven en kwam naar eigen zeggen via het boeddhisme bij het
christendom terecht. Hij volgde zijn priesteropleiding in Den Bosch. Een
bewuste keuze, zo zei hij eerder tijdens een interview. "De Nederlandse
kerk is toch opener dan die in België. Ik wil niet zeggen dat het in
Nederland allemaal moderner is, maar er zijn wel meer onderwerpen
bespreekbaar", aldus Buyens in januari 2004 vlak na zijn verhuizing van
Lith naar Reusel. Hoe open en modern Buyens zich ook graag profileert, feit
is dat hij verbonden is aan enkele obscure groeperingen binnen de katholieke
kerk, die vasthouden aan de traditionalistische opvattingen van het geloof.
Zo is hij één van de aanhangers van de zieneres van Valkenswaard. De in 2002
overleden Papoeavrouw, die deelde in het lijden van Christus en beweerde dat
ze de wondetekenen (stigmata) van Jezus had, kreeg boodschappen van de maagd
Maria, die zich presenteerde als 'moeder van alle mensen en van het
individu'. In die hoedanigheid was ze eerder verschenen aan de Amsterdamse
Ida Peerdeman. Agatha kreeg opdracht om abortus te bestrijden. 'Iedere
abortus is een nieuwe geseling van mijn zoon', zou de verschijning tegen
haar gezegd hebben. 'Sodom en Gomorra is verschrikkelijk geweest, deze tijd
is erger.' De cultus zorgde voor verdeeldheid in de katholieke kerk.
Bisschop Hurkmans van Den Bosch keurde de verschijningen ten stelligste af
en gaf de priesters in zijn bisdom opdracht om zich te distantiëren van de
verschijningen en de boodschappen. Dat gold ook voor Buyens die op dat
moment de rol vervulde van geestelijk leidsman van de cultus. Nog steeds
demonstreert een groepje aanhangers elke maand - soms met Buyens erbij -
voor de abortuskliniek in Eindhoven.
Pastoor Frits Ouwens van
Nistelrode, die samen met Buyens op het seminarie zat, deed destijds
onderzoek naar de 'bloedmadonna' van Valkenswaard. Luguber vond hij het. En
pure oplichterij. Over de betrokkenheid van Buyens: "Hij wil het graag
zo graag geloven. Op het vlak van verschijningen is hij misschien té
lichtgelovig." Kenmerkend aan verschijningen is dat er vaak wordt
gealludeerd op armageddon of het einde der tijden; de wereld die ten onder
gaat aan moreel verval. Er wordt gefixeerd op de zonde en de zondaars.
Ouwens: "Ik denk dat Buyens voor zichzelf oprecht gelooft dat hij in
het geval van de homo-prins de juiste beslissing heeft genomen en de
kerkelijke leer correct heeft nageleefd. Persoonlijk zou ik het anders
hebben gedaan." De weigering om de zoon van mevrouw Reuser de hostie te
geven, berust volgens het bisdom op een misverstand. Buyens zou het voorval
betreuren en na afloop een bezoek aan de familie hebben gebracht om zijn
excuses aan te bieden.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.

Niet beschikbaar!


Sorteer reacties















