'Dood is voor kind geen taboe'

door Ap van den Berg. maandag 08 februari 2010 | 08:00 | Laatst bijgewerkt op: maandag 08 februari 2010 | 15:44

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Jonge kinderen kunnen heel volwassen praten over orgaandonatie, vindt donorcoördinator Siebelink van het UMC Groningen. foto Corné Sparidaens/GPD

Jonge kinderen kunnen heel volwassen praten over orgaandonatie, vindt donorcoördinator Siebelink van het UMC Groningen. foto Corné Sparidaens/GPD

Jonge kinderen kunnen heel volwassen praten over orgaandonatie en dat moet worden gestimuleerd, vindt donorcoördinator Marion Siebelink van het UMC Groningen.

Kinderen praten heel volwassen over orgaandonatie, is haar waarneming. "Wanneer iemand uit hun midden is weggerukt, willen ze hun verhaal kwijt en zitten die hoofdjes bomvol vragen. Oudere kinderen beginnen zelfs uitvoerige discussies over wederkerigheid: zou je een orgaan mogen ontvangen, wanneer je jezelf niet hebt aangemeld als donor?" Het zijn vaak volwassenen die een taboe maken van de dood, vindt ze. "Veel mensen willen niet nadenken over de dood. Ja, in het kader van een overlijdensrisicoverzekering, maar zo wordt de dood verengd tot een financiële kwestie."

Juist door die huiver bestaan er talrijke, moeilijk uitroeibare spookverhalen omtrent orgaandonatie. "Men denkt nog vaak ten onrechte dat artsen je eerder laten doodgaan, als je als donor in het register staat. En dat je niet meer toonbaar bent na een donatie. Er is hooguit een pleister zichtbaar." Veel mensen weten niet dat de aanmelding in het donorregister 'on line' direct kan worden gewijzigd en dat mensen bepaalde organen of weefsels kunnen uitsluiten van donatie.

Volgens Siebelink zou het goed zijn om feitelijke informatie te geven bij voorlichtingscampagnes van de overheid, die nu erg leunt op de keuze 'ja of nee'. "Volwassenen hebben recht op die feitelijke informatie, en kinderen ook. Wanneer je kinderen vanaf hun twaalfde bij wet in staat stelt zich te registreren, dan moet je ze ook informeren. Ze hebben daar recht op, zodat ze de voors en tegens goed kunnen overdenken."

In een internetenquête die Siebelink hield onder 2.700 kinderen van 8 tot 15 jaar, gaf ruim 60 procent aan dat ze zelf willen vastleggen of ze donor worden of niet. Bij een 'ja' kunnen ouders de wilsbeschikking van kinderen tot zestien jaar overrulen.

Onwetendheid leidt niet zelden tot een schuldcomplex, weet Siebelink. En ze benadrukt: "Het gaat mij niet om zieltjes winnen. Je moet orgaandonatie tijdig bespreken. In de extreem emotionele situaties van leven en dood in een ziekenhuis is helder denken niet mogelijk. Er bijtijds met je kind over praten kan helpen bij het nemen van die beslissing."
 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
Juist door het vroegtijdig te hebben over orgaandonatie zorgt ervoor dat deze moeilijke vraag niet gesteld hoeft te worden op het moment dat het aan de orde is en je eigenlijk wel iets anders aan je hoofd hebt.
Ook al mogen kinderen zich pas officieel registreren vanaf 12 jaar, het is altijd goed om het over orgaandonatie te hebben en te weten hoe iedereen in de familie er over denkt.

Weten wat een ander wil is ook een van de belangrijkste redenen waarom http://2miljoenhandtekeningen.nl een campagne is gestart voor het Actieve Donorregistratiesysteem. Dit betekent niet dat iedereen donor wordt, maar wel dat iedereen aangezet wordt om over orgaandonatie na te denken en te praten met nabestaanden.

Waneer u ook voor Actieve donorregistratie bent kunt u de petitie tekenen op http://www.2miljoenhandtekeningen.nl
Lx - 08-02-2010 | 16:39
Jonge kinderen kunnen over een heleboel volwassen onderwerpen (mee) praten,
maar het zijn heel vaak de ouders die de vragen die zij stellen niet beantwoorden.
zelf heb ik die dochters van rond de 10 jaar oud die me de oren van het hoofd vragen
over allerlei onderwerpen.
Op alle vragen krijgen zij een duidelijk antwoord, zo ook over de orgaandonatie.
mijn kindren zouden er geen enlele moeite mee hebben een ander te helpen als hun wat overkwam, dus wie ban ik om dat dan tegen te werken?
nu maar hopen dat het me nooit zal overkomen. maar mocht het toch gebeuren dan weet ik wat hun wens is.
peter - 08-02-2010 | 12:46
wij hebben onze kinderen (de oudste is 10) jaar ook gevraagd en uitgelegd wat het allemaal in houd. wat ze willen begraven of cremeren en of ze wel of niet orgaandonor willen zijn. juist het overleg en niet een keer maar verschillende keren per jaar (elk kwartaal/half jaar) om te kijken of hun mening verandert is voor jezelf ook belangrijk. juist omdat je nu er niks aan de hand is objectief kan luisteren dan in een geval dat je hals over kop moet beslissen over je kind terwijl je niet weet hoe je kind er over denkt. op deze manier heb je zelf ook minder schuldgevoel omdat je weet dat je kind er wel of niet achter staat en wat hun mening is.
een moeder - 08-02-2010 | 12:45

Reageren


NieuwsHeeft u nieuws, tips of foto's?
Meld het ons.
Tel. 076-5312126 of mail: redactie.nieuwsdienst@bndestem.nl
Foto's uploaden: in de fotoalbums
Video's oploaden: naar You Tube-kanaal BN/DeStem
Lees eerst het privacy statement

BN/DeStem stuurt dagelijk nieuwsbrieven:

- Klik hier als u reeds bent aangemeld, maar u wilt uw gegevens wijzigen.

- Als u nog niet geregistreerd bent kunt u zich hier aanmelden voor het ontvangen van nieuwsbrieven!