IT'er Rico van der Kooij vond een nieuwe baan dankzij de netwerksite LinkedIn. foto Evert Elzinga/GPD
"Een vriend van mij kreeg via LinkedIn een oproepje, en zei dat het voor mij geschikt zou kunnen zijn. Ik kende het bedrijf helemaal niet, dus ging eerst eens naar hun website. Het zag er inderdaad wel interessant uit. Toen heb ik via LinkedIn contact gelegd met de persoon die de oproep had geplaatst en een paar keer met hem gebeld. Ik kreeg er een goed gevoel van, en nu werk ik er." Brieven sturen had volgens Van der Kooij weinig zin meer, maar ook het zoeken naar vacatures via sites als Monsterboard leverde weinig op. "Op die sites keek ik wel, maar daar reageren heel veel mensen op elke vacature. Je bent er een van de velen, contact via LinkedIn is meteen veel persoonlijker."
Twitter, Hyves, Facebook en vooral LinkedIn zijn volgens deskundigen onmisbaar geworden bij de zoektocht naar een nieuwe baan.
Volgens loopbaanbegeleidster en LinkedIn-specialist Aaltje Vincent wordt tegenwoordig al 70 procent van de vacatures ingevuld zonder ooit in een vacaturebank zichtbaar te zijn geweest. Andere deskundigen schatten dat het om de helft van de vacatures gaat. Vincent: "Die worden nu allemaal via via ingevuld. Zonder LinkedIn loop je een heel groot deel van de kansen mis."
Gebruikers van LinkedIn maken een profiel aan, waarin ze hun werkgeschiedenis op een rij zetten en aangeven waarin ze geïnteresseerd zijn. Van vrijwel alle gebruikers is ook een mailadres zichtbaar, sommigen publiceren hun telefoonnummer. Ook kunnen de deelnemers groepen vormen met mensen uit een zelfde interessegebied, beroepsgroep of verleden aan dezelfde universiteit.
"Het belangrijkste zijn de informele contacten", zegt Iris Dorreboom, consultant en schrijfster van het boek De droombaan veroverd. "Het werkt twee kanten op. Door een profiel te maken word je gedwongen om na te denken: wie ben ik, wat is mijn achtergrond, wat heb ik te bieden? Dan zoek je gerichter. Daarnaast leer je nieuwe mensen kennen door deel te nemen aan discussies met mensen uit je netwerk en ben je zichtbaar voor bedrijven die personeel zoeken."
Omdat van alle contactpersonen ook hun contacten zichtbaar zijn, ontstaat bij elk netwerk een honingraat aan contacten. Veel groter dan het vroegere - op fysiek contact gebaseerde - netwerk. "Je kunt mensen snel online benaderen als je een gemeenschappelijke kennis of interessegebied hebt", legt headhunter en online rekruteerder Bas Westland uit. "Als je mensen via een bekende benadert, reageert 80 procent daar positief op." Westland adviseert contact te leggen via zakelijke netwerken als LinkedIn of Xing. De meer privé gebruikte netwerken Hyves en Facebook zijn minder geschikt. "Over het algemeen vinden mensen het niet prettig om professioneel benaderd te worden via een netwerk dat ze privé gebruiken."
Inmiddels hebben ook bedrijven de sociale netwerken ontdekt als een vijver vol toekomstige werknemers. De crisis speelt daarbij ook een rol: bedrijven besparen flink in de kosten door hun personeel te zoeken via de gratis sociale netwerken. Werving- en selectiebureaus zochten al langer actief via netwerken. Ook zij besparen flink, omdat ze geen fysieke database met cv's meer hoeven bijhouden. Vincent: "Het afgelopen jaar is daarin echt een doorbraak geweest. Als werkzoekende ga je nu niet meer op zoek naar vacatures, je moet zorgen dat je online goed gevonden wordt."
Een goed voorbeeld geeft adviesbureau Deloitte. Alle leden van de afdeling recruitment van Deloitte hebben zich aangemeld op LinkedIn, Hyves, Facebook en Twitter en leggen via die netwerken allerlei contacten, om op die manier talenten te spotten en mensen voor het bedrijf te interesseren.


Sorteer reacties















